Χωρίς προειδοποίηση, οι U2 ρίχνουν νέο EP με τίτλο Days of Ash και το κάνουν ξεκάθαρο: αυτό δεν είναι απλά μουσική, είναι θέση. Το project περιλαμβάνει συνεργασία με τον Ουκρανό στρατιώτη και μουσικό Taras Topolia και φόρο τιμής σε ακτιβιστές από το Ιράν και την Παλαιστίνη.
Δεν μιλάμε για “εμπνευσμένο από γεγονότα”. Μιλάμε για κανονική πολιτική τοποθέτηση. Το EP ακουμπά την εισβολή στην Ουκρανία, τις διαδηλώσεις στο Ιράν και τη βία στη Μέση Ανατολή. Οι U2 δεν το παίζουν ουδέτεροι. Παίρνουν μικρόφωνο και διαλέγουν πλευρά.
Η συνεργασία με τον Topolia έχει ειδικό βάρος. Δεν είναι απλά feature σε track. Είναι φωνή από το μέτωπο. Κυριολεκτικά. Αυτό αλλάζει το context. Δεν είναι pop collab για streams. Είναι statement.
Παράλληλα, το EP τιμά ανθρώπους που σκοτώθηκαν μέσα σε πολιτικές αναταραχές και συγκρούσεις. Ο τόνος είναι σοβαρός, φορτισμένος και καθόλου “radio friendly για χαλαρό απόγευμα”.
Οι U2 κάνουν αυτό που κάνουν από τα 80s. Ανακατεύουν ροκ με ακτιβισμό και δεν ζητάνε συγγνώμη για αυτό. Αν περίμενες απλά catchy ρεφρέν, wrong turn. Αν θες μουσική που κοιτάει τον κόσμο στα μάτια και λέει “κάτι δεν πάει καλά”, εδώ είσαι.
Το Days of Ash δεν είναι comeback single. Είναι παρέμβαση. Και το λέει από τον τίτλο.