HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Νοέμβριος 2011. Μιλήσαμε με τον Stu Cook, μπασίστα των θρυλικών Creedence Clearwater Revival! Οι Creedence Clearwater Revival έχουν επηρεάσει αμέτρητους: από τον Bruce Springsteen μέχρι τον “The Dude” (Jeff Bridges) από το “The Big Lebowski”! Ο Stu ήταν επίσης ο παραγωγός στην δισκογραφική επιστροφή του Roky Erickson στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Με τον drummer των Creedence, Doug “Cosmo” Clifford παίζουν από το 1995 σε ένα πολύ επιτυχημένο μουσικό project, τους Creedence Clearwater Revisited, που ξαναζωντανεύουν τα τραγούδια των Creedence και περιοδεύουν σε όλο τον κόσμο! Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:
Για πολλά χρόνια έχετε ένα βαρύ πρόγραμμα περιοδειών. Σας αρέσει να είστε στο δρόμο για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;
Ναι, μας αρέσει. Απολαμβάνουμε πολύ το να παίζουμε, και για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να ταξιδέψουμε. Έτσι, είναι ένα αναγκαίο κακό, αλλά επειδή έχουμε την δυνατότητα να δίνουμε συναυλίες σε όλο τον κόσμο, πρέπει να το αποδεχθούμε αυτό.
Ποια ήταν η κύρια αιτία για τον σχηματισμό των Creedence Clearwater Revisited μαζί με τον Doug “Cosmo’ Clifford, το 1995;
Μετακόμισα στην ίδια μικρή πόλη όπου ζούσε ο Cosmo και αρχίσαμε να κάνουμε παρέα μαζί, να περνάμε πολύ ώρα μαζί και αποφασίσαμε ότι θα θέλαμε να κάνουμε ένα μουσικό project, όπου θα μπορούσαμε να παίξουμε τα σπουδαία τραγούδια των Creedence.
Το “Recollection” live album έγινε πλατινένιο. Περιμένατε τέτοια ανταπόκριση από τους οπαδούς σας;
Όχι, απολύτως όχι. Δεν είχαμε ιδέα ότι υπήρχε τόσο μεγάλη υποστήριξη σε αυτό που κάναμε εκείνη την περίοδο. Ήταν μια ευτυχισμένη στιγμή όταν κάναμε το album και φυσικά είμαστε ενθουσιασμένοι με την υπέροχη αποδοχή και υποδοχή που είχαμε από το κοινό.
Οι CRR ήταν μια πολύ πρωτοποριακή μπάντα. Τι νομίζετε ότι τους έκανε τόσο διαφορετικούς από τις άλλες μπάντες της εποχής και επηρέασαν τόσους πολλούς μουσικούς;
Λοιπόν, παίζαμε μια πραγματικά αμερικάνικη μίξη διάφορων ειδών. Η μουσική μας είχε βαθιές ρίζες: λίγο από county μουσική, λίγο από blues μουσική , λίγο από rockabilly, λίγο από rock’n’roll και εμείς με έναν τρόπο τα βάζαμε όλα στο ίδιο πακέτο, τα διαχωρίζαμε και καταλήξαμε στο δικό μας ήχο. Απλό, αλλά πολύ μοναδικό.
Πόση επίδραση είχε στη ζωή σας και στην καριέρα σας ο θάνατος του Tom Fogerty (ρυθμικός κιθαρίστας των Creedence) ; Έχετε αποδεχτεί τώρα την απώλεια του; Ήταν φίλος σας.
Αυτό είναι αλήθεια. Ήταν φίλος για πάρα πολλά χρόνια. Η απώλειά του ήταν μια πολύ θλιβερή στιγμή σε όλη μου τη ζωή. Μας λείπει ακόμα και σήμερα. Τα γενέθλιά του ήταν πριν από δύο ημέρες! 9 Νοεμβρίου είχε τα γενέθλιά του.
Έχετε καθαρές αναμνήσεις από το Woodstock; Είχατε τότε συνειδητοποιήσει ότι αυτό το φεστιβάλ θα γινόταν το πιο μνημιώδες στην ιστορία της μουσικής;
(Γέλια) Όχι, σίγουρα δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει. Λοιπόν, θυμάμαι ότι όλοι ήταν σε τόσο καλή διάθεση που το έκανε ένα από τα σπουδαιότερα μουσικά γεγονότα που έγιναν ποτέ. Ήμασταν σε θέση να συνεργαστούμε, να έρθουμε κοντά και να μοιραστούμε πράγματα. Η μουσική μας έφερε όλους κοντά, να γίνουμε όλοι ένα και να επιζήσουμε σ’ εκείνες τις συνθήκες.
Πόσο πιθανόν είναι να δούμε στα καταστήματα σύντομα ένα DVD από την συναυλία στο Royal Albert Hall το 1970;
Δεν ξέρω. Αυτό μπορεί να γίνει σύντομα, αλλά μπορεί και όχι. Ξέρεις, πάνε 41 χρόνια από τότε, οπότε δεν πιστεύω ότι υπάρχει οποιαδήποτε ανάγκη για να κυκλοφορήσει αυτό.
Γιατί; Θέλουμε να το δούμε! Δεν ήμασταν εκεί, δεν είχαμε γεννηθεί τότε.
Είναι ήδη αργά, αλλά εξαρτάται από πόσο το έχουν ανάγκη όλοι οι άλλοι. Δεν νομίζω ότι θα κυκλοφορήσει. Έτσι, υπάρχει πάντα περιμένεις κάτι από τους άλλους.
Θυμάστε το τζαμάρισμα με Booker T and the MG’s το 1970;
Ναι, πολύ καλά. Ήρθαν στο “Cosmo’s Factory” (σ.σ.: το προβάδικο των CCR), στο Μπέρκλεϊ, στην Καλιφόρνια και τζαμάραμε για περίπου 2 ή 3 ώρες. Ήταν πολύ καλοί φίλοι μας και εξακολουθούν να είναι.
Μεγάλοι μουσικοί.
Υπέροχοι άνθρωποι!
Ήταν μια δύσκολη εμπειρία το να βάλετε τον Roky Erickson στο studio το 1979 και ηχογραφήσατε αυτά τα μεγάλα τραγούδια για το “The Evil One’ και “I Think of Demons”;
Ναι, το να δουλεύω με τον Roky ήταν για μία από της επαγγελματικές κορυφές της μουσικής καριέρας μου. Είναι ένας υπέροχος, ταλαντούχος καλλιτέχνης και ένας πολύ ζεστός και ένας χιουμορίστας άνθρωπος και νομίζω ότι κάναμε μερικούς δίσκους μαζί.
Κλασσικούς δίσκους.
Ναι! Νιώθω ακόμα περήφανος για αυτά τα albums με τον Roky. Ο Roky πιστεύει ακόμα ότι αυτά είναι μερικά από τις καλύτερες δουλειάς του. Μίλησα μαζί του πρόσφατα και συζητήσαμε για το πόσο καλά περνούσαμε και πόσο δυνατή μουσική ήταν.
Ήσασταν εξοικειωμένος με τη μουσική που έκανε με τους 13th Floor Elevators;
Ναι, φυσικά. Ζούσαμε στην Bay Area του San Francisco και ο Roky και οι Elevetors, είχαν έρθει να παίξουν σε αίθουσες στο San Francisco στα τέλη της δεκαετίας του ‘60.
Έχετε παίξει με πολλούς σπουδαίους μουσικούς. Υπάρχει κάποιος που θα θέλατε να παίξει μαζί του και δεν έχει συμβεί ακόμα;
Εεεεε. Λοιπόν … (σ.σ.: Σκέφτεται)
Ίσως με τον Robbie Robertson, για παράδειγμα (κιθαρίστας των The Band, Bob Dylan και μόνιμος συνεργάτης του Martin Scorcese);
Όχι, δεν θέλω να παίζω με τον Robbie Robertson. Είναι ένα από τους τύπους που δεν θέλω να παίξω μαζί τους. Θα ήθελα να παίξω με παίκτες όπως ο Ringo Starr (σ.σ: ο drummer των Beatles). Έτυχε να παίξω με τον Charlie Watts, τον Keith Richards και τον Mick Jagger.
Έχετε παίξει μαζί τους;!
Ναι, έχω.
Ουάου! Πότε;
Ήμουν ένας από τους μπασίστες που πέρασαν από οντισιόν για τους Stones, όταν ο Bill Wyman αποσύρθηκε.
Ουάου. Δεν το ήξερα αυτό!
Ναι. Είχα την ευκαιρία να παίξω μαζί τους για περίπου δύο ώρες μια μέρα στην Νέα Υόρκη.
Πόσο δύσκολο ήταν να βρεθούν οι άλλοι μουσικοί για τους Creedence Clearwater Revisited, εκτός από εσάς και τον Cosmo;
Ήταν εύκολο στην πραγματικότητα. Εμείς ξεκινήσαμε να ψάχνουμε για ανθρώπους στο τέλος του 1994 και μέχρι τις αρχές του 1995 είχαμε καταλήξει σε πολύ μικρή λίστα των ανθρώπων: τον Elliot Easton στην κιθάρα, τον Steve Gunner στα πλήκτρα και στα κρουστά, είναι multi-instrumentalist και αρχίσαμε να ψάχνουμε για τραγουδιστή. Πέρασαν από οντισιόν περίπου με 5 ή 6 άτομα και ο John Tristao ήταν ο άνθρωπος που είχε τη μαγεία και είναι ακόμα μαζί μας εδώ και περίπου 17 χρόνια.
Τι μουσική ακούτε αυτή την περίοδο;
Στο iPod μου, με το οποίο ταξιδεύω μαζί, έχω μέσα όλα τα είδη της μουσικής. Έχω μέσα jazz μουσική, κλασική μουσική, κλασικό rock, πολύ Ray Charles, Rickey Woodard, Tom Petty, Beatles, Stones, πολύ Stones και τα βάζω όλα στο shuffle, γι’ αυτό ποτέ δεν ξέρω ποιο τραγούδι θα παίξει μετά.
Πιστεύετε ότι το rock ‘n’ roll έχει πεθάνει και τα πάντα τώρα είναι γύρω από managers, συμβόλαια και ποσοστά; Δηλαδή ο Jim Morrison είχε δίκιο τότε;
Ναι. Νομίζω ότι η βιομηχανία έχει πραγματικά πάρει τον λάθος δρόμο (γέλια). Είναι πολύ δύσκολο να είναι κανείς καλλιτέχνης αυτή τη στιγμή, ειδικότερα νέος καλλιτέχνης. Ακόμα και ένας καθιερωμένος καλλιτέχνης. Περνάμε δύσκολες εποχές, επειδή η βιομηχανία δεν βρίσκετε πλέον σε συγχρονισμό με τον καταναλωτή.
Έχετε κάποια επαφή αυτή την εποχή με τον John Fogerty;
Όχι δεν έχω μιλήσει με τον John εδώ και πολλά χρόνια. Η τελευταία φορά που είδα τον John ήταν μια μέρα στο δικαστήριο. Έκανε μήνυση στον Cosmo και σε μένα για το όνομα των Revisited. Τον είδα στο δικαστήριο, το 1997 νομίζω. Δεν τον έχω δει, ούτε του έχω μιλήσει από τότε.
Στείλτε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς. Είναι πιθανόν να σας δούμε να παίζετε εδώ;
Ο Cosmo και εγώ, θα θέλαμε να φέρουμε το μουσικό project των Revisited στην Ελλάδα. Γνωρίζουμε ότι έχουμε πολλούς Έλληνες οπαδούς, θα ήταν μεγάλη τιμή να φέρουμε το συγκρότημα και να κάνουμε κάποιες εμφανίσεις στη χώρα σας. Ίσως με αυτή τη συνέντευξη, να ξεκινήσει κάποιο ενδιαφέρον και ποιος ξέρει; Μπορεί να είμαστε εκεί τον επόμενο χρόνο.
Ένα μεγάλο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Stu Cook.
Ευχαριστώ επίσης τους Steve Polikalas και την Wendy Brynford-Jones.
Τσεκάρετε το http://www.creedence-revisited.com