Συνέντευξη: David Bennett Cohen (Country Joe and the Fish, Jimi Hendrix, Johnny Winter)

HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Ιούνιος 2011. Είχαμε την τεράστια τιμή να μιλήσουμε με ένα θρυλικό μουσικό, τον πληκτρά David Bennett Cohen. Ήταν μέλος των  Country Joe & the Fish και έπαιξε μαζί τους στο Monterey Pop Festival το ‘67. Επίσης έχει παίξει με τους Jimi Hendrix, Johnny Winter, Jerry Garcia (Grateful Dead), Mick Taylor (Rolling Stones) και με πολλούς άλλους. Μέχρι και με την  Barbra Streisand! Το τελευταίο solo album του ήταν το Cooking with Cohen. Διαβάστε παρακάτω τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε.

 

Το “Cooking with Cohen”  ήταν η τελευταία solo σου προσπάθεια. Είσαι ευχαριστημένος από την ανταπόκριση που είχες γι’ αυτό από τους οπαδούς και τον τύπο;

- Advertisement -

Μέχρι τώρα όλες οι αντιδράσεις ήταν θετικές. Μοιάζει να αρέσει σε όλους, κάτι που είναι καλό πράγμα.

 

Ποια είναι τα άλλα  projects  σου με τα οποία ασχολείσαι αυτή την εποχή;

Δουλεύω για να κυκλοφορήσω ένα CD που έχω ηχογραφήσει στη δεκαετία του ‘80 και  ονομάζεται, “The Connection”, που αποτελείται από καινούργια τραγούδια και διασκευές. Θα αλλάξω τον τίτλο σε David Bennett Cohen and Friends. Αρχικά είχε γίνει ως ένα έργο που δεν θα ήμουν σε θέση να παίξω live, και παίζω όλες τις κιθάρες και τα πλήκτρα. Ο μπασίστας, Chuck  Vincent τραγουδάει, και ο drummer James Levi παίζει όλα τα κρουστά. Επιπλέον, υπάρχουν πνευστά και έγχορδα ενορχηστρωμένα από τον Mark Isham, και τα δεύτερα φωνητικά ενορχηστρωμένα που διοργανώνονται από τον Robert “Buddha” Winters. Θα το κυκλοφορήσω ως ένα CD 6 ή 7 τραγουδιών αντί για 10 τραγούδια που γίνετια συνήθως. Ελπίζω να κυκλοφορήσει κάποια στιγμή φέτος. Έχω κάνει παραγωγή σε ένα CD ενός  υπέροχου πιανίστα, του  Jeremy  Rosen, από τους Scott Joplin Rags, που είναι το  soundtrack  για μια ταινία του Ben Coccio που ονομάζεται, «Ο αρχάριος». Επίσης, παίζω τακτικά σε διάφορα  clubs  της Νέας Υόρκης και είμαι στη  house  band στους Big Ed  Sullivan Blues Jam κάθε Δευτέρα στο “Grisly  Pear” του Greenwich Village. Αυτό είναι, σίγουρα,η καλύτερη blues jam μπάντα. Επιπλέον, κάνω ιδιαίτερα μαθήματα στο πιάνο και στη  κιθάρα. Κάποιοι από τους μαθητές μου, όλα αυτά τα χρόνια, έχουν δική τους σταδιοδρομία στη μουσική. Είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος για τον Peter Cincotti και τον Dave  Keyes (σ.σ.: Αμερικάνοι σχετικά νέοι πληκτράδες. Ο πρώτος έχει παίξει και στον Λευκό Οίκο!)

 

Θa ήθελες να είχες μείνει περισσότερο  με τους Country Joe & the Fish;

Όταν έφυγα από τους Country Joe & the Fish, ήμουν ήδη έτοιμος να φύγω. Κατά κάποιον τρόπο, λυπάμαι που έχασα το  Woodstock, αλλά δεν λυπάμαι πολύ- κάθε πράγμα που ακούω γι’ αυτό με κάνει να χαίρομαι που  δεν ήμουν εκεί. Η βροχή, τα πλήθη, η κακή διοργάνωση… Και ακόμα κι αν το έχασα, εξακολουθώ να είμαι μέρος της «γενιάς του  Woodstock». Έχω μάλιστα ένα χρυσό δίσκο  από την ταινία για το γεγονός ότι έχω συν-γράψει το “Rock  and  Soul Music” (σ.σ:!!!)

 

Στην ιστοσελίδα σου, υπάρχει μια πολύ σπάνια φωτογραφία σου παίζοντας πιάνο στη σκηνή μαζί με τον Jimi Hendrix και τον  Johnny  Winter, τη  νύχτα που ο  Johnny υπέγραψε με την Columbia Records! Έχεις καθόλου  αναμνήσεις από αυτό το γεγονός;

Ήμουν στο δρόμο για να πάω στην  Αγγλία από την Καλιφόρνια και σταμάτησα στη Νέα Υόρκη για να επισκεφθώ  την οικογένεια και τους φίλους μου. Ο  Alan Strahl, ο οποίος ήταν ο δικός μας booking agent, μου τηλεφώνησε και μου  είπε ότι υπήρχε ένα party στο “Scene” (σ.σ: θρυλικό club  στη Νέα Υόρκη. Υπάρχει  bootleg  από εκεί με τον  Hendrix  και τον  Jim  Morrison να τζαμάρουν μαζί). Όταν φτάσαμε εκεί, είδα τον  Jimi  (Hendrix) και με κάλεσε στη σκηνή. Έπαιζε μπάσο εκείνος και ο Johnny Winter ήταν στην κιθάρα. Ο Buddy Miles  (σ.σ: από τους  Band of Gypsies, drummer του Hendrix) έπαιζε drums και αυτό το νεαρό παιδί, ο Steve Burgh, άρπαξε την κιθάρα. Ο  Steve ήταν ένας υπέροχος κιθαρίστας που έπαιξε μπάσο με τον David Bromberg για αρκετά χρόνια. Το βιογραφικό  του είναι πολύ εντυπωσιακό…  Με τους  Steve Goodman, John  Prine και πολλούς  άλλους. Είχε επίσης ένα στούντιο ηχογράφησης, τα Baby Monster Studios, όπου έκανα ένα μάτσο ηχογραφήσεις. Απεβίωσε πριν από αρκετά χρόνια. Ήταν μια αξέχαστη βραδιά και είχε πολύ πλάκα.

 

Σου λείπουν οι  παλιοί σου φίλοι: o Jimi  Hendrix, o Jerry Garcia, o Tim Hardin και άλλοι; Πόσο δύσκολο ήταν να συνεχίσεις να παίζεις μετά την απώλεια των φίλων σου;

Βέβαια, μου λείπουν. Για μένα, όμως, συνεχίζοντας  να παίζω, είμαι σε θέση να τους τιμάω  και είμαι ευτυχής που είχα την ευκαιρία να τους γνωρίσω και να κάνω ένα από τα πιο ευγενή πράγματα από όλα, δηλαδή, να παίζω μουσική.

 

Το  Monterey Pop Festival  ήταν ένα κορυφαίο γεγονός της καριέρας σου; Πόσο προετοιμασμένο  ήταν το συγκεκριμένο κοινό για τη μουσική σας; Ο Eric Burdon  (σ.σ: τραγουδιστής των Animals  και των War) έχει πει ότι ήταν το ξεκίνημα για το όλο κίνημα, ακόμα και οι άνδρες θεατές είχαν όλοι κοντά μαλλιά!

Λοιπόν,ο  Eric είχε απόλυτο δίκιο! Πριν από το  Monterey, τα πράγματα ήταν «φιλτραρισμένα» αλλά μετά, όλα τα πράγματα άνοιξαν διάπλατα. Το κοινό μας στο  Monterey ήταν έτοιμο για εμάς. Πολλοί από αυτούς είχαν ήδη πάει στο Fillmore  και στο  Avalon και εκεί έκαναν μόνο την «κάθοδο των μυρίων». Κάποιοι άλλοι, που άκουγαν τη μουσική μας για πρώτη φορά, έγιναν οπαδοί μας. Το Monterey,μέχρι σήμερα, είναι η καλύτερη συναυλία που έχω παίξει ποτέ. Νομίζω ότι αυτό ήταν επειδή δημιουργήθηκε από μουσικούς. Αυτό που εννοώ είναι ότι το επίκεντρο δεν ήταν μόνο το κοινό, αλλά και οι  μουσικοί. Τα παρασκήνια στήθηκαν  για την άνεση μας, με τρόφιμα, κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης και χώρο για εξάσκηση. Και ήταν ένας τρόπος για να σμίξουμε και να γνωρίσουμε άλλους μουσικούς.

 

Έχεις παίξει με πολλές και σπουδαίους μουσικούς. Υπάρχει κάποιος που θέλετε να παίξετε μαζί του, και δεν έχει συμβεί ακόμη;  Ίσως με τον  Neil Young;

Υπάρχουν πολλοί μουσικοί που θα ήθελα πάρα πολύ να παίξω μαζί τους. Πάρα πολλά για να τους μετρήσω…Με τον  Neil, φυσικά. Τους μεγάλους  blues κιθαρίστες -BB  King, Eric   Clapton, Jeff Beck, κλπ. Με τον Dylan. Θα σταματήσω εδώ.

 

Ποιους  πληκτράδες θεωρείτε ως συγχρόνους σας; Νομίζω πως εσείς και ο Ray Manzarek είστε οι Αμερικάνοι πρωτοπόροι στο  ηλεκτρικό πιάνο …

Σ’ ευχαριστώ για αυτό. Θα γίνω  69 ετών φέτος, οπότε, εκτός από τον  Ray, του οποίου τη μουσική λατρεύω, υπάρχει ο  Dr.  John, ο Barry Goldberg, ο Mark Naftalin – ο κατάλογος είναι αρκετά μακρύς και έχω καλή παρέα.

 

Πείτε ένα πράγμα που εύχεστε  να αλλάξει για την Αμερική;

Από πού να αρχίσω…Στην πραγματικότητα, αυτό είναι μια καλή ερώτηση. Εξασκώ τον Nichiren βουδισμό  με το Soka Gakkai International και πιστεύουμε ότι για να αλλάξουμε τον κόσμο, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Η SGI προσπαθεί να δημιουργήσει ένα  «Πολιτισμό της Ειρήνης», τον οποίο, όταν σκέφτεστε για αυτό, είναι ο μόνος τρόπος να μεγαλώνει η Τέχνη και η Μουσική.

 

Έχετε πάει ποτέ στην Ελλάδα; Στείλτε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας.

Δεν έχω πάει ποτέ στην Ελλάδα, αλλά θα ήθελα πολύ να πάω. Μπορείς να κανονίσεις κάτι για μένα; Είμαι έτοιμος. Για όλους τους Έλληνες θαυμαστές μου, σας ευχαριστώ.

 

Ένα μεγάλο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον κύριο David Bennett Cohen.

Τσεκάρετε το http://www.davidbennettcohen.com

- Advertisement -

Latest articles

Related articles

Μετάβαση στο περιεχόμενο