HIT CHANNEL ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Σεπτέμβριος 2011. είχε την τύχη να μιλήσει μ’ ένα θρυλικό drummer: τον Dave Mattacks. Ήταν μέλος των Fairport Convention και έχει παίξει επίσης με τους Nick Drake, Paul McCartney (στα albums “Tug of War”, “Pipes of Peace”, “Give My Regards to Broad Street”, “Flowers in The Dirt”, “Run Devil Run”), George Harrison (“Somewhere in England”, “Gone Troppo”), Elton John, Brian Eno, Jethro Tull, Gary Brooker και με πολλούς άλλους..
Ποια είναι τα projects με τα οποία ασχολείστε αυτή την εποχή; Κάνετε καθόλου ηχογραφήσεις τον τελευταίο καιρό;
Ζω στη Νέα Αγγλία, στις ΗΠΑ (εδώ και έντεκα χρόνια) και πάω πίσω στο Ηνωμένο Βασίλειο περίπου δύο ή τρεις φορές το χρόνο – μία φορά (κάθε Απρίλιο) για να παίξω με τους “Feast of Fiddles”(http://www.feastoffiddles.com) για την ετήσια περιοδεία τους… μετά από 16 και πλέον χρόνια μαζί, έχουμε πρόσφατα ολοκληρώσει ένα studio CD με το οποίο είμαστε όλοι πολύ ευχαριστημένοι! Εδώ στη Νέα Αγγλία, εκτιμώ ότι ηχογραφώ μεταξύ 8 και 12 CDs το χρόνο για διάφορους τραγουδοποιούς/ τραγουδιστές. Ορισμένα πρόσφατα σημαντικά πράγματα που έκανα περιλαμβάνουν τα: “City Squirrel”, του Mark Bates, τα “Down the Narrows” , “Super Genius” και με τον Jon Cate. Επίσης κάνω παραγωγή σε CDs: Ένα του ’09 το “Fond Desire Farewell” (καλλιτέχνις: Debra Cowan) ήταν υποψήφιo από το BBC για τον καλύτερο folk δίσκο της χρονιάς. Επίσης, διδάσκω (περιστασιακά στο Berklee College of Music της Βοστώνης), καθώς και σε ιδιαίτερα μαθήματα. Κάνω Drum Master Classes επίσης στο (Connecticut Drum Show / London’s Royal Academy of Music). Όταν μπορώ, μου αρέσει να κάνω εμφανίσεις σε τοπικά clubs με μουσικούς της jazz και φίλους τραγουδιστές/τραγουδοποιούς.
Πιστεύεις ότι οι Fairport Convention θα άξιζε να ήταν περισσότερο δημοφιλείς εκτός Μεγάλης Βρετανίας;
Είναι αυτό που είναι.
Έπαιξες στο “Bryter Layter” του Nick Drake. Έχεις καθόλου αναμνήσεις από αυτές τις ηχογραφήσεις;Πώς ήταν ο Nick ως άτομο και ως συνεργάτης;
Τα θυμάμαι όλα ευχάριστα. Ο Nick ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος και εξαιρετικά ντροπαλός.
Οι ηχογραφήσεις για το “Somewhere in England” ήταν πολύ δύσκολες συναισθηματικά. Σας άρεσε το τελικό αποτέλεσμα; Ήταν ο George περήφανος γι’αυτό το album;
Πράγματι, μου άρεσε αληθινά το τελικό αποτέλεσμα. Δεν είμαι ευχαριστημένος από το παίξιμό μου, είναι απλά Ο.Κ. Νομίζω ότι ο George ήταν χαρούμενος μ’ αυτό.
Ήταν δύσκολο για σας να «συνειδητοποιήσετε» το όραμα του Brian Eno στα albums “Before and After Science” και “Music for Films”;
Όπως συμβαίνει σε κάποιες ηχογραφήσεις που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια, ορισμένοι καλλιτέχνες «διευρύνουν» την αντίληψη κάποιου ατόμου για το τι είναι «σωστό» στο studio. Όσο καλό και αν είναι να γνωρίζουμε τους «κανόνες», τόσο πιο εκθαμβωτικό είναι όταν είναι τους «σπάμε». Ο Brian ήταν σίγουρα ένας από εκείνους τους καλλιτέχνες.
Σε τρία από τα albums του Paul McCartney στα οποία παίξατε (“Tug of War”, “Pipes of Peace”, “Give My Regards to Broad Street” παραγωγός ήταν ο George Martin (παραγωγός των Beatles). Πόσο τρομακτικό ήταν για σας να βρίσκεστε στο studio με ένα τέτοιο μύθο;
Στην πραγματικότητα έχω παίξει σε σε πέντε CDs του Paul -τα άλλα δύο είναι τα “Flowers in The Dirt” και “Run Devil Run”. Είχα δουλέψει με τον George Martin προηγουμένως – μια φορά με την Cilla Black (!) και επίσης στου Gary Brooker (τραγουδιστής των Procol Harum/ συνθέτης /πιανίστας) το solo CD “Fear of Flying”. Έτσι, ενώ ήμουν πολύ χαρούμενος και με σεβασμό που ήμουν στο studio μαζί του, το να νιώθω σαν «ψάρι έξω από το νερό» είχε μειωθεί σημαντικά! Όσο για τον Paul, αυτός είναι πολύ καλός στο να κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται χαλαροί γύρω του -άλλος ένας σπουδαίος φίλος!
Κάνατε αρκετές ηχογραφήσεις με τον Elton John.Ήταν εύκολο εύκολο να συνεργαστείτε μαζί του;
Πολύ! Ξέραμε ο ένας τον άλλον από τότε που «πέφταμε ο ένας στον άλλο» σε ηχογραφήσεις (για άλλους καλλιτέχνες) πολύ πριν γίνει “Elton John”. Είναι ένας από τους πιο αστείους, ωραιότερους και πιο ταλαντούχους ανθρώπους που έχω εργαστεί στη ζωή μου.
Ποιος θα λέγατε ότι σας επηρέασε περισσότερο στη ζωή σας;
Σε μουσικό επίπεδο, πιθανώς οι Fairport Convention. Ήμουν πολύ προσανατολισμένος στη τεχνική, όταν έγινα μέλος της μπάντας (‘69/’70). Μετά από περίπου 18 μήνες- όταν ήμουν πραγματικά «έπιασα» (δηλαδή είχα καταλάβει τι έκαναν / για τι πράγμα μιλούσαμε), έκανα μια στροφή 180 μοιρών σε σχέση με το πώς άκουγα τη μουσική και αυτό που καταλάβαινα ότι ήταν «σημαντικό». Ήταν η διαφορά μεταξύ του (για παράδειγμα), Bill Evans και του Oscar Peterson, του Miles Davis και το Arturo Sandaval, των The Band και των Rush. Βασικά, πήγα από το δεύτερο στο πρώτο.
Οι Jethro Tull είναι ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας. Νομίζετε ότι ο Ian Anderson έχει στερέψει από ιδέες κατά τα τελευταία 15 χρόνια;
Οι Jethro Tull δεν είναι ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου. Δούλεψα μαζί τους για ένα χρόνο – το ‘92 (περιοδεία / και ένα “Live” CD) – τα οποία απόλαυσα δεόντως. Δεν αισθάνομαι ότι είμαι σε θέση να σχολιάσω/ απαντήσω στην ερώτησή σου.
Υπάρχει κάποιος που θα θέλατε να παίξετε μαζί του και δεν έχει συμβεί ακόμα;
Δεν υπάρχει αρκετός χώρος εδώ για να τους απαριθμήσω!
Πόσο εφικτό είναι να σας δούμε να παίζετε στην Ελλάδα σύντομα; Στείλτε ένα μήνυμα στους Έλληνες ακροατές.
Δυστυχώς, δεν έχω σχέδια να επισκεφθώ την Ελλάδα στο εγγύς μέλλον -ελπίζω ότι θα έχω την ευκαιρία σύντομα, να αλλάξει αυτό!
Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Dave Mattacks.
Τσεκάρετε το http://www.dmattacks.co.uk