HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Οκτώβριος 2011. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με ένα πραγματικά σπουδαίο μουσικό και ένα πολύ προσγειωμένο άνθρωπο: τον Nils Lofgren. Ο Nils έχει μια καταπληκτική solo καριέρα, είναι μέλος στην E Street Βand του Bruce Springsteen από το 1984, ήταν μόλις 17 χρονών όταν πρωτόπαιξε με τον Neil Young, ήταν μέλος των Grin και της All Starr Band του Ringo Starr (drummer των Beatles).Επίσης, έχει ηχογραφήσει και έχει παίξει ζωντανά με θρύλους της μουσικής σαν τον Roy Buchanan και τον Jerry Lee Lewis. Μόλις κυκλοφόρησε το νέο του solo album με τίτλο “Old School”. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέρονται πράγματα που μας είπε:
Πόσο κοντά είναι η κυκλοφορία του νέου solo album σας,”Old School”; To instrumental κομμάτι που άκουσα στην ιστοσελίδα σας ήταν τρομερό!
Το άλμπουμ είναι βασικά ήδη διαθέσιμο μέσω i-Tunes, αλλά προτιμάω οι άνθρωποι να πάρουν το CD, όπως έκαναν τον παλιό καιρό, όπου εκεί υπάρχει το artwork, οι στίχοι,σημειώσεις ,τα credits. Μπορείτε να προ-παραγγείλετε το CD αυτή τη στιγμή αλλά θα τα έχουμε σε περίπου 10 ημέρες. Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου θα τους τα έχουμε αποστείλει. Και μπορείτε να πάτε στο www.nilslofgren.com, το μέρος όπου μπορείτε να προ-παραγγείλετε από τώρα. Ελπίζουμε ότι θα τα έχουμε σε μια εβδομάδα, έτσι θα μπορούμε να τα αποστείλουμε πολύ σύντομα.
Μπορείτε να μας δώσετε μερικά στοιχεία για τον ήχο του “Old School”;
Μάλιστα. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί ήχοι, αλλά είναι ένας ηλεκτρικός δίσκος. Περιέχει λίγο-πολύ σχεδόν τα πάντα, υπάρχουν drums και μπάσο, υπάρχουν κάποια ήπια ακουστικά τραγούδια, υπάρχουν κάποια επίπεδα και απλά πεδία, μερικά πολύ ηλεκτρικά τραγούδια, μπαλαντοειδή και blues τραγούδια, υπάρχουν αρκετά τραχιά φωνητικά, αρκετά τραγούδια με τραχιές κιθάρες. Υπάρχουν επίσης αρκετά άλλα πράγματα: σιτάρ, πιάνο και μια διασκευή μιας από τις αγαπημένες μου μπαλάντες:το “Irish Angel”του Bruce McCabe, είναι ένα είδος ήπιας, όμορφης μπαλάντας. Έτσι, είναι σαν ένα κλασικό δίσκο μου από τα παλιά, όπου υπήρχαν πολλά διαφορετικά είδη τραγουδιών και πολλά διαφορετικά πεδία, αλλά είναι βασικά ένα ηλεκτρικός δίσκος με πολλά ακουστικά σημεία.
Θα περιοδεύσετε στην Ευρώπη για το “Old School” album ή μόνο στις ΗΠΑ;
Λοιπόν, θα μπορούσαμε να περιοφδεύσουμε στην Ευρώπη, αλλά δεν είμαστε ακόμη σίγουροι. Αυτή τη στιγμή, είμαι συγκεντρωμένος σε μια περιοδεία που θα κάνω για τις επόμενες δύο εβδομάδες εδώ στην Αμερική, ένα ακουστικό ντουέτo. Στην πραγματικότητα ασχολούμαι με τον δίσκο που ηχογράφησα και το επόμενο έτος θα προσπαθήσουμε να περάσουμε στην Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε κανονίσει τίποτα.
Είστε ικανοποιημένος από την ανταπόκριση που πήρατε από τους οπαδούς και τον Τύπο για το album “The Loner – Nils Sings Neil”;
Σίγουρα, αυτό ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον έργο και μια σπουδαία ανάμνηση για μένα. Απλά ξανάζησα αυτά τα σπουδαία τραγούδια και μερικά από αυτά που είχα παίξει αρχικά, και ορισμένα από αυτά είναι και στο δίσκο, αλλά δεν είχα κάνει ένα studio album από τα παλιά μου τραγούδια για αρκετό διάστημα, για ένα, ενάμιση χρόνο, μακριά και κοντά στο σπίτι μου στην Αριζόνα. Τελικά ολοκληρώθηκε και είμαι πολύ περήφανος και πραγματικά ενθουσιασμένος γι’ αυτά τα τραγούδια, να κυκλοφορήσω το δίσκο και έτσι οι άνθρωποι να μπορέσουν να το ακούσουν.
Κοιτάζοντας στο παρελθόν, πόσο σημαντικός παράγοντας ήταν κατά τη γνώμη σας η τύχη στην καριέρα σας; Ήσασταν πολύ νέος όταν πρωτογνωρίσατε τον Neil Young..
Φυσικά η τύχη είναι ένας παράγοντας και η τύχη υπάρχει μέχρι να διασχίσεις το δρόμο και να σε χτυπήσει ένα λεωφορείο. Πάρα πολύ τύχη στη ζωή, αλλά θα πρέπει και να είσαι προετοιμασμένος και να προσπαθείς να αναζητητάς ευκαιρίες και θα μπορούσα να πω είμαι πολύ τυχερός γιατί έχω παίξει με μερικούς πολύ σπουδαίους ανθρώπους όπως ο Neil Young ,ο Bruce Springsteen και ο Ringo Starr. Στην τελευταία studio δουλειά μου, η οποία που οναμαζόταν “Sacred Weapon” ,έγραψα ένα τραγούδι που ονομάζεται “In Your Hands”. Είναι το πρώτο τραγούδι του “Sacred Weapon” το οποίο είναι ένα τραγούδι για τη σύζυγό μου και ο Willie Nelson τραγουδά ντουέτο σ’ αυτό και είμαι πολύ τυχερός σ’αυτό το αυτό το πεδίο επίσης.
Έχετε αποδεχτεί τώρα την απώλεια του Clarence Clemons (σαξοφωνίστας στην E Street Band, πέθανε τον Ιούνιο) ; Πιστεύω ότι θα ήταν ένα σοκ για εσάς.
Ω, είμαι ακόμα πληγωμένος. Ήμουν πολύ λυπημένος και το πίστεψα αυτό που συνέβη. Ήμουν πολύ λυπημένος εξαιτίας αυτού του γεγονότος.
Πιστεύετε ότι ο Bruce Springsteen είναι το πρόσωπο με το οποίο έχετε την πιο «πνευματική» μουσική σχέση επί σκηνής; Είστε πολύ δεμένοι οι δυο σας.
Ναι, πιστεύω ότι ο Bruce είναι ένας από τους σπουδαιότερους performers όλων των εποχών και ασφαλώς είναι πολύ τιμητικό για μένα να είμαι σε αυτή τη μπάντα για 27 χρόνια. Είμαι ανάμεσα σε μια ομάδα πολύ μεγάλων performers και με τα χρόνια, νομίζω ότι ο Bruce είναι τόσο ξεχωριστός, όσο όλοι .Είναι τα πάντα.
Νιώσατε καθόλου τρομοκρατημένος τη πρώτη φορά που παίξατε με τον Ringo Starr και την All-Starr Band ;
Είχα την ευκαιρία να τον συναντήσω το 1985, μετά τη συναυλία για συναυλία για το “Born in the U.S.A” στο στάδιο Wembley στο Λονδίνο. Και μετά πήγαμε στο σπίτι του Ringo για το πάρτι γενεθλίων του. Και είχα την ευκαιρία να παίξω μαζί του εκείνη τη νύχτα σε ένα ανεπίσημο τζαμάρισμα στο σπίτι του. Και φυσικά ήμουν πολύ ενθουσιασμένος, αλλά όχι τρομοκρατημένος. Ήμουν ήδη επαγγελματίας μουσικός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ήμουν ενθουσιασμένος που τζάμαρα μαζί του στο σπίτι, αλλά και είναι μεγάλη τιμή για μένα να είμαι στην πρώτη του All-Starr Band το 1989. Μια σπουδαία, σπουδαία εμπειρία.
Είστε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα της “Sgt Pepper’s” ταινίας στην οποία και συμμετείχατε;
Ναι, αυτό ήταν διασκεδαστικό. Έπρεπε να πετάξω και να περάσω μια-δυο μέρες με μερικούς πολύ σπουδαίους μουσικούς και τραγουδιστές. Και τραγουδήσαμε όλοι μαζί σε μια εξέδρα με τον George Martin https://gr.hit-channel.com/apokleistiki-synentefxi-sir-george-martin-paragogos-the-beatles/ (σ.σ.: θρυλικός παραγωγός των Beatles). Μας διηύθυνε. Είμαι τεράστιος οπαδός των Beatles και του George Martin, οπότε ήταν μια θαυμάσια εμπειρία να συμμετάσχω εκεί. Νομίζω ότι οι Beatles έχουν τη καλύτερα ηχογραφημένη μουσική.
Νομίζω ότι ο George Martin βοήθησε πολύ. Ήταν ένας επαναστατικός παραγωγός.
Απολύτως.
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι ένας online δάσκαλος κιθάρας;
Είναι πραγματικά αρκετά εύκολο γιατί έχω τόσες πολλές ιδέες για το πώς να διδάσκουν. Ξεκίνησα να παίζω κλασικό ακορντεόν όταν ήμουν μόλις 6 ετών και έχω σπουδάσει κλασικό ακορντεόν για σχεδόν 10 χρόνια. Έτσι, έχω πολλές ιδέες και πληροφορίες πώς να διδάσκω. Προσπαθώ να κάνω τους ανθρώπους να διασκεδάζουν όταν διδάσκω μουσική. Και δημιουργώ μουσική σημαίνει ότι διψάω για μάθηση.
Το διασκεδάσατε όταν παίξετε με τον Jerry Lee Lewis και τους άλλους σπουδαίους μουσικούς στο “Last Man Standing – Live”;
Ναι. Έπαιξα μόνο ένα τραγούδι με τον Ringo και τον Jerry Lee Lewis. Νομίζω ότι ήταν το “Sweet Sixteen”. Κάναμε επίσης μια εκτέλεση του “Roll Over Beethoven”. Για το τελευταίο δίσκο του “Mean Old Man”, τον country δίσκο,έναν ωραίο δίσκο, ήμουν στο Λος Άντζελες και έπαιξα lap-steel και ήταν μια όμορφη ημέρα. Το να κάθομαι και να έχω τον Jerry να τραγουδά. Αυτό ήταν υπέροχο.
Έχετε ξεκάθαρες αναμνήσεις από το 1971 όταν παίξατε με τον μεγάλο Roy Buchanan σε αφιέρωμα στο κανάλι PBS ;
Ναι, αυτό ήταν πολύ συναρπαστικό και ήμουν πολύ νευρικός.
Ήσασταν πολύ νέος τότε.
Πολύ νέος και σίγουρα δεν έπαιξα όσο καλά θα ήθελα αλλά ήταν τιμή μου να με προσκαλέσει ο μεγάλος Roy Buchanan.
Ναι, αλλά δεν ήταν ποτέ δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όχι πραγματικά, και οπουδήποτε αλλού στον κόσμο δεν έγινε γνωστός, όσο σπουδαίος είναι, και νομίζω ότι ο Roy είναι εκεί ψηλά με τους μεγαλύτερους κιθαρίστες στην ιστορία της μουσικής. Νομίζω ότι είναι με τον Jimi Hendrix και τον Jeff Beck ..
(σ.σ.: Τον διακόπτω ) Ο Jeff Beck αναφέρεται στον Roy στο “Blow By Blow” album του (στο “Cause We’ve Ended as Lovers”).
Ο Jeff Beck είναι ο αγαπημένος μου εν ζωή κιθαρίστας. Και ο Jeff Beck,ο Jimi Hendrix και ο Roy Buchanan είναι οι τρεις κιθαρίστες που μου ενέπνευσαν περισσότερο καθώς μεγάλωνα ως παιδί.
Ποιο από τα τραγούδια που παίζετε είναι για σας η μεγαλύτερη πρόκληση επί σκηνής;
Α,αυτό είναι ενδιαφέρον. Έχω παίξει πολλά-πολλά τραγούδια και μερικά είναι προκλητικά. Μερικές φορές, τα μεγάλα solos που έχω δημιουργήσεισε θέματα, είναι τεχνικά δύσκολο στα solos του “Youngstown” και του “Because The Night”. Είναι δύσκολο, αλλά διασκεδαστικό. Είναι μια ωραία πρόκληση. Συνήθως τα εξελίσσω, κάνω πολύ αυτοσχεδιασμό στα τραγούδια καθώς τα παίζω, αλλά έχω σμιλέψει κάποια θέματα, που μπορώ να χρησιμοποιώ για να χτίσω το τραγούδι σε μεγάλα solos όπως το “Youngstown” και το “Because The Night”. Υπάρχουν ένα-δυο τραγούδια πρόκληση να για τα παίξω αλλά τα καλοδέχομαι.
Ποιος θα μπορούσατε να πείτε ότι σας επηρέασε περισσότερο στη ζωή σας;
Ως άνθρωπος, ήταν ο πατέρας μου και η μητέρα μου,πολύ σπουδαίοι άνθρωποι που με ενθάρρυναν να παίξω μουσική και πληρώναν για τα μαθήματα όταν ήθελα να παίξω μουσική και με ενέπνευσαν πολύ ως άνθρωποι. Όσον αφορά τους μουσικούς, νομίζω ότι οι Beatles και οι Stones με έβαλαν στο rock’n’roll ως παιδί και δημιούργησαν μερική από τη σημαντικότερη μουσική όλων των εποχών. Όμως, ως κιθαρίστας, έπαιζα κιθάρα για δύο περίπου χρόνια, από την ηλικία των 15 έως τα 17 και στα μέσα της δεκαετίας του 1960, κανένας από εμάς δεν γινόταν rock’n’roll μουσικός για τα προς το ζην, απλά μας άρεσε να παίζουμε. Και είδα τους Jimi Hendrix Experience live, ήμουν στην πρώτη σειρά, απλώς κοιτάζοντας τον Jimi και εκείνο το βράδυ εμπνεύστηκα να προσπαθήσω να γίνω επαγγελματίας μουσικός, οπότε οφείλω την πηγή έμπνευσης στον Jimi Hendrix. Και τον ακολούθησα πολύ, προσπαθούσα επίσης πολύ να παίζω και ήμουν 19, στα 19α γενέθλιά μου, όταν οι μπάντα μου οι Grin άνοιγαν τις συναυλίες για τους Jimi Hendrix Experience στην Καλιφόρνια. Και ανοίξαμε τρεις συναυλίες γι’ αυτόν, στο San Valentino, στη Ventura και στο Sacramento. Παίζαμε πριν από τον Jimi και πήγα στα παρασκήνια και του είπα ένα “γεια” και ήταν μια μεγάλη τιμή για μένα να τον συναντήσω. Ήταν ο κύριος λόγος που αποφάσισα να είναι γίνω επαγγελματίας παίχτης ηλεκτρικής κιθάρας.
Θα θέλατε οι Grin να είχαν μεγαλύτερη δημοτικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αγαπούσα τους Grin, μου άρεσε που ήμουν στο συγκρότημα, ειδικά μετά την ένταξη τουαδελφού μου του Tommy και δεν θέλαμε να διαλυθούμε. Ναι, θα θέλαμε να έχουμε περισσότερη δημοτικότητα και να κάνουμε περισσότερη επιτυχία για την δισκογραφική εταιρεία, ώστε να μείνουμε μαζί και να συνεχίσουμε να παίζουμε. Κάναμε τέσσερα albums καιδεν είχαμε κανένα hit, οπότε οι δισκογραφικές εταιρείες δεν ήθελαν να συνεχίσουμε. Αλλά φυσικά δημιουργείς μουσική για να τη μοιραστείς, οπότε θα ήθελα να υπάρχουν περισσότερο άνθρωποι που να γνωρίζουν τους Grin.
Υπάρχει κάποιος που θα θέλατε να παίξετε μαζί του και δεν έχει συμβεί ακόμα; Είναι δύσκολο να σκεφτώ κάποιον.
Σίγουρα! Άσε με να σκεφτώ.. Πολλοί από αυτούς, δυστυχώς, δεν είναι πλέον μαζί μας, όπως οι Ray Charles, Muddy Waters και Howlin’ Wolf. Πολλοί άνθρωποι που δεν είναι τώρα εδώ. Αλλά υποθέτω ότι ήταν η περιοδεία για την Διεθνή Αμνηστία (1988), έτυχε τότε να παίζω συνέχεια με τον Sting. Αυτή ήταν μια από τις αγαπημένες μου περιοδείες και ήμασταν στο δρόμο με μερικά από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Είχα την ευκαιρία να τους βλέπω να παίζουν κάθε βράδυ,έτυχε να τους γνωρίσω, και ότι ήταν μεγάλη τιμή για μένα να πηγαίνω νωρίς κάθε μέρα και να παρακολουθώ όλη αυτή την καταπληκτική μουσική και ειδικά το show του Peter Gabriel και κυρίως τον Branford Marsalis (σ.σ.: σπουδαίος αμερικανός σαξοφωνίστας). Γίναμε φίλοι και παίζαμε μπάσκετ σε όλο τον κόσμο. Κάθε φορά που παίζαμε μαζί, ποτέ δεν χάσαμε. Και παιρνούσαμε υπέροχα παίζοντας μπάσκετ και μου ζήτησε να παίξει ως back up μουσικός σε funk δίσκους, όταν τελειώσαμε την περιοδεία, η οποία ήταν μια σπυδαία εμπειρία για μένα και ο Branford είναι ένας από τους αγαπημένους μου μουσικούς.
Παίξατε στην Αθήνα το 1988 με τον Bruce στο Ολυμπιακό Στάδιο για τη Διεθνή Αμνηστία μαζί με τον Sting και τον Peter Gabriel. Έχετε καθόλου αναμνήσεις από εκείνη τη συναυλία;
Ναι, όλες οι συναυλίες ήταν σπουδαίες, αλλά το ελληνικό κοινό ήταν παθιασμένο και ωραίο. Αυτή ήταν μια σπουδαία μέρα και νύχτα. Μου άρεσε να περπατάω στην Αθήνα, είναι φυσικά μια πολύ ιστορική πόλη. Ήταν πολύ όμορφο να είμαι εκεί για να παίξω. Επίσης, κανείς δεν γνωρίζει ότι -δεδομένου ότι δεν μπορούσε να με ακούσει- όταν ο Peter Gabriel έπαιζε το “In Your Eyes” το οποίο είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια όλων των εποχών, συνήθιζα να κολλάω στο πιάνο του Roy Bittan (πληκτράς στην E Street Band), έβαζα τα ακουστικά και έπαιζα μόνος στο πίσω μέρος της σκηνής. Φυσικά κανείς δεν με ακούγε, αλλά έτσι κατάφερα να παίξω μαζί με τον Peter ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτέ.
Είστε για περισσότερα από σαράντα χρόνια, στο rock’n’roll..
Σαράντα τρία χρόνια.
Θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: Πιστεύετε ότι ο Jim Morrison είχε δίκιο ότι το rock’n’ roll έχει πεθάνει με όλους αυτούς τους managers, τα ποσοστά, τα συμβόλαια κλπ..
Σίγουρα, δεν είναι νεκρό για μένα. Μπορεί βεβαίως λόγω της θέσης σου να βλέπεις ότι το rock’n’roll επικαλύπτεται από τις business, αλλά δεν το έχω δημιουργήσει εγώ αυτό που έχει συμβεί. Έχω τη δισκογραφική εταιρεία μου εδώ και 15 χρόνια, έχω την ιστοσελίδα μου www.nilslofgren.com και να μπορώ να κάνω τη μουσική για την οποία είμαι περήφανος, δεν χρειάζομαι την άδεια κανενός και την κυκλοφορώ. Έτσι, για μένα είναι πάρα πολύ ζωντανό και δυνατό και διατηρώ την ελευθερία μου με το να μην είμαι πραγματικά αναμεμειγμένος με την μουσική βιομηχανία. Έχω την ιστοσελίδα μου, τη διευθύνουν κάποιοι σπουδαίοι άνθρωποι όπως η Linda και ο Dick. Υπάρχει εκεί ένα πολλή δωρεάν μουσική και πληροφορίες και θα συνεχίσει να υπάρχει. Υπάρχει μια σχολή κιθάρας εκεί για αρχάριους και προχωρημένους. Υπάρχει ένα πρόγραμμα εκμάθησης που ονομάζεται “Blind Date Jam”, όπου οι άνθρωποι τζαμάρουν και δεν ξέρουν τι θα παίξουν. Το πρώτο τζαμάρισμα είναι ήδη στην ιστοσελίδα μου και αποδείχτηκε τρομερό. Έτσι, για μένα η μουσική είναι ακόματο μυστικό όπλο μου, η ψυχή μου, κάνω αυτό που μου αρέσει περισσότερο, αλλά και το χόμπι μου και τώρα ζω από αυτό.
Προς τα πού νομίζετε οδεύει το μέλλον για τις μπάντες; Εννοώ, οι μπάντες πρέπει να επικεντρωθούν περισσότερο στο να δίνουν συναυλίες, μιας και οι άνθρωποι δεν αγοράζουν πλέον CDs;
Αυτό εξαρτάται από τον καθένα, τι είναι καλύτερο για τον ίδιο. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να ηχογραφούν στο σπίτι και να μην πάνε για να παίξουν. Προτιμώ να τραγουδάω και να παίξω ζωντανά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Δεν μου αρέσει να αφήνω το σπίτι, έχω έξι σκυλιά, μια όμορφη γυναίκα, την Amy και όταν φεύγω έχω νοσταλγία για το σπίτι, αλλά αγαπάω πολύ το να τραγουδάω και να παίζω και θα συνεχίσω να το κάνω όσο η υγεία μου το επιτρέπει . Είμαι πολύ ευγνώμων που έχω ένα νέο δίσκο που βγαίνει σύντομα, έτσι αυτό σημαίνει ότι είμαι απασχολημένος. Θα ήθελα πολύ να επιστρέψω στην Ελλάδα το επόμενο έτος και να παίξω για τους ανθρώπους εκεί.
Υπάρχει κάποιος παραγωγός που θα θέλατε να συνεργαστείτε μαζί του; Υπάρχουν μερικοί καλοί παραγωγοί εκεί έξω όπως ο Steve Albini ..
Ξέρεις,δεν είμαι γνώστης σχετικά με τους σύγχρονους παραγωγούς. Προφανώς, ο αγαπημένος μου παραγωγός David Briggs πεθάνε χρόνια πριν. Ήταν παραγωγός του Neil Young, της μπάντας μου Grin και στα προσωπικά μου albums. Βεβαίως, ο Bob Ezrin είναι ένας σπουδαίος παραγωγός. Είδα τον Bob σε μια συναυλία του Jeff Beck νωρίτερα φέτος. Έκανε παραγωγή στο album μου “Nils” (1979) και έτσι είχα την ευκαιρία να δουλέψω μαζί του. Δούλεψα πολύ με τον Brendan O’Brien. Πολύ καλός, σπουδαίος παραγωγός. Θα ήθελα να τον είχα να κάνει παραγωγή σε ένα από τους solo δίσκους μου, θα ήταν διασκεδαστικό, αλλά δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους νεότερους σημερινούς παραγωγούς αλλά ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί καλοί εκεί έξω.
Για το “Old School” κάνατε την παραγωγή μόνος σας. Σωστά;
Δούλευα σε ένα τραγούδι πριν ξεκινήσω τις ηχογραφήσεις και ένας φίλος ,ο Brian Christian. Ο Brian Christian ήταν ένας παλιός αγαπητός φίλος που εμφανίστηκε . Ήταν μηχανικός ήχου του Bob Ezrin. Μηχανικός ήχου στον Peter Gabriel, στο “The Wall”… Ήρθε στην πόλη και ηχογραφήσαμε το πρώτο τραγούδι του album, “Why Me”. Ηχογραφήσαμε το τραγούδι καλά, καλά συναισθήματα πηγαινοερχόντουσαν, επισκέφτηκε και το σπίτι μου. Αυτό ξεκίνησε το project καιμε ενέπνευσε να συνεχίσω τις ηχογραφήσεις. Ζει στο Λος Άντζελες, έτσι επέστρεψε στο σπίτι και μετά στην ουσία έκανα παραγωγή στον εαυτο μου. Αλλά πήρα το χρόνο μου και όλα τα φωνητικά ηχογραφήθηκαν αρκετά ζωντανά, τραγουδούσα στα τραγούδια καθώς έπαιζα. Έτσι, υπάρχει ένα αρκετά ωμό πεδίο σε αυτό το album, πολλά διαφορετικά όργανα παντού και είμαι πολύ χαρούμενος γι; αυτό.
Πιστεύετε ότι μεγαλώνοντας στην Ουάσιγκτον, αυτό σας επηρέασε ως άτομο και ως μουσικό;
Έφυγα από το Σικάγο όταν ήμουν 8 ετών. Γεννήθηκα στο Σικάγο, μεγάλωσα στην Ουάσιγκτον και το 1968, εγώ και η μπάντα μου,οι Grin πήγαμε στο Λος Άντζελες. Έτσι τότε, χάρη στους δίσκους και στα albums, δίναμε μεγάλη προσοχή στην μουσική σκηνή, λίγο-πολύ σε παγκόσμιο επίπεδο: στην Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο και ήμουν σε θέση να συναντήσω μουσικούς σε όλο τον κόσμο χάρη στην επικοινωνία. Αλλά τώρα είναι πολύ, πολύ ευκολότερη η πρόσβαση στη μουσική οπουδήποτε, χάρη στην τεχνολογία και το Διαδίκτυο, αλλά αισθάνομαι τυχερός που ήμουν έφηβος στη δεκαετία του ’60, όταν είχα την ευκαιρία να δω πραγματικά εμπνευσμένες συναυλίες: Ray Charles, The Who, Beatles, Stones. Έτυχε να δω πολλά, είδα Muddy Waters. Πολλοί καλλιτέχνες που με ενέπνευσαν: είδα τους Jimi Hendrix Experience πολλές φορές. Ήμουν ακόμα νέος φυσικά στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν είχα την ευκαιρία να δω τον Bruce Springsteen και τον βρήκα να με εμπνέει. Είχα την τύχη να είμαι εκεί τη στιγμή που υπήρχαν τόσοι πολλοί σπουδαίοι καλλιτέχνες στο δρόμο, και ήμουν εκεί όταν έπαιζαν και ήταν μια πολύ επιδραστική εμπειρία.
Σας αρέσει σήμερα σήμερα το album “Trans” (1983) του Neil Young; Για πολλούς οπαδούς ήταν παραήταν “techno” για τα δεδομένα του Neil Young …
Εμένα μου αρέσει αυτός ο δίσκος εξαιτίας το τρόπου σύνθεσης. Οι άνθρωποι, πιστεύω ότι δεν κατάλαβαν πραγματικά τα τραγούδια, αλλά τότε έπρεπε να βγούμε σε περιοδεία. Ήμασταν στο δρόμο για έξι εβδομάδες στην Ευρώπη και δεν ξέρω αν ήρθαμε στην Ελλάδα, αλλά παίξαμε στη Ρώμη, στην Ιταλία, σε όλη την Ευρώπη, αλλά αυτό που μου αρέσει στον εν λόγω δίσκο είναι ότι ο Neil παίρνει ρίσκα, ανοίγει νέους ορίζοντες και δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι το καταλαβαίνουν αυτό, ίσως το κάνουν, αλλά ο χαρακτήρας σε αυτά τα τραγούδια στο “Trans” είναι οι μηχανές με προσωπικότητες, τα τραγούδια και οι φωνές που βοηθούν τα παιδιά. Αυτά τα ειδικά μηχανήματα που βοηθούν τα παιδιά να κάνουν διάφορα πράγματα και να βοηθούν να ελέγχουν την καρδιά τους και νομίζω ότι ήταν ένα όμορφο, φανταστικό, σύγχρονο, φουτουριστικό songwriting με τέτοια τραγούδια και δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι κατάλαβαν τι έκανε αυτός. Ελπίζω να το κάνουν, αλλά κατάλαβα αρκετά ώστε να το αγαπήσω και ήταν τιμή μου να παίξει σε αυτό το δίσκο και την περιοδεία.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το “Jersey Girl” είναι ένα τραγούδι του Bruce Springsteen, και όχι του Tom Waits.
Ναι, ο Tom έγραψε αυτό το όμορφο τραγούδι. Και ως οπαδός του Jersey (σ.σ: βλέπε παρακάτω ) νομίζω ότι ο Bruce έκανε τη συγκλονιστικότερη εκτέλεση αυτού του τραγουδιού. Μπορώ να πω, όταν στέκεσαι στη σκηνή μπροστά σε 60.000 ανθρώπους στο Νιου Τζέρσεϊ είναι ένα πολύ δυνατό και όμορφο συναίσθημα. Και ξέρεις, έχω παντρευτεί ένα Jersey girl, οπότε είμαι ευγνώμων για αυτό το όμορφο τραγούδι.
Δεν έχω άλλες ερωτήσεις. Είναι σημαντικό για μένα να μιλάω με ένα ζωντανό θρύλο! Ελπίζω να σας δούμε να παίζετε στην Ελλάδα σύντομα ως solo καλλιτέχνης ή με τον Bruce.
Ελπίζω να σε συναντήσω πολύ σύντομα κι από κοντά, αν έρθουμε να παίξουμε στην Ελλάδα το επόμενο έτος.
‘Ένα μεγάλο “ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ” στον κύριο Nils Lofgren για τον χρόνο του και τις σπουδαίες απαντήσεις του.
Μάθετε τα πάντα για τον Nils Lofgren στο www.nilslofgren.com