HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Δεκέμβριος 2010. Είχαμε την τιμή να μιλήσουμε με μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Ευρωπαϊκής μουσικής, τον σπουδαίο John Weinzierl των Γερμανών θρύλων Amon Duul II. Παρακάτω μας απαντάει σε ότι με τεράστια περιέργεια τoν ρωτήσαμε.
Eίσαι ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα του “Bee as Such” album; Ποια ήταν η ανταπόκριση που έλαβε από οπαδούς και κριτικούς;
Ναι, είμαι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα. Ήταν κατά πολύ μεγάλο βαθμό, μια επιστροφή στις μουσικές μας ρίζες-χωρίς να ακολουθούμε τα βιομηχανικά πρότυπα.
Ποια είναι τα projects με τα οποία ασχολείσαι αυτή την εποχή; Είναι πιθανό ένα νέο Amon Duul II album?
Αυτή τη στιγμή προσπαθούμε να παίζουμε σε club στο Μόναχο μία φορά το μήνα –κυρίως όταν έχει πανσέληνο. Επίσης η μουσική μας ακούγεται σε αρκετές ταινίες τον τελευταίο καιρό και θέλουμε να κάνουμε ένα κανονικό concept album. Όλες οι συναυλίες μας από το 2008 έχουν ηχογραφηθεί και βιντεοσκοπηθεί και θα υπάρχουν αρκετά live DVDs που θα βγουν και πολύ σύντομα θα υπάρχει και νεότερο οπτικό υλικό.
Οι Amon Duul II είναι μια πρωτοποριακή μπάντα. Ένας φίλος μου, μου σύστησε την μπάντα λέγοντας μου «αυτό που έκαναν στο “Yeti” δεν είχε παιχτεί ΠΟΤΕ νωρίτερα! Ακόμα και οι King Crimson έπαιξαν αυτή τη μουσική πολύ αργότερα, σε albums όπως το “Red”!» Είχατε συνειδητοποιήσει τότε (στο τέλος τις δεκαετίας του ’60, αρχές του ‘70) πόσο επαναστατική ήταν η μουσική σας;
Ήταν σκοπός μας να βρούμε νέους τρόπους να παίξουμε μουσική. Επίμονα προσπαθούσαμε να είμαστε διαφορετικοί και να εξελίξουμε νέους τρόπους έκφρασης με ήχους που στην πράξη ακόμα και σήμερα μας αποκαλούν «ηχο-ζωγράφους». Αυτό είναι πιθανόν ένας από τους λόγους που δεν γίναμε τόσο εμπορικοί. Η μουσική είναι επικοινωνία πέρα από λέξεις, να βρεις τον κοινό τόπο και βρίσκεις αρκετά τέτοια παραδείγματα σ’ αυτό το album.
Νομίζεις ότι οι Amon Duul II θα έπρεπε να είχαν μεγαλύτερη αναγνώριση από τους ακροατές και τον τύπο;
Φυσικά..
Μπορείς να μας περιγράψεις τη Γερμανική νεολαία στα τέλη της δεκαετίας του ’60, αρχές της δεκαετίας του ’70, με όλες αυτές τις εξεγέρσεις και την δράση της R.A.F; Ζούσατε σε κοινόβια, ακόμα και σε κοινόβια, ακόμα και στην Kommune 1 και παίζατε σε πανεπιστήμια. Πώς ήταν το συναίσθημα κάποιοι άνθρωποι που γνώριζες, μετά να παίρνουν τα όπλα (οι Amon Dull II έμεναν σε κοινόβια με άτομα που λίγο καιρό αργότερα ίδρυσαν την R.A.F);
Είναι δύσκολο να περιγράψεις σύντομα τη Γερμανική νεολαία στα ‘60s και στα ‘70s,αλλά ήταν κατά πολύ όπως η νεολαία στα περισσότερα μέρη του πλανήτη. Συνειδητοποιήσαμε ότι η βιομηχανία, ο φετιχισμός του χρήματος και η κατανάλωση θα κατέστρεφαν πρώτα τις τρεις γενιές που ζούσαν τότε, και αργότερα όλο τον πλανήτη. Στην πραγματικότητα, είναι ακόμα το πιο αναγκαίο πρόβλημα για να λυθεί, και έχει γίνει εν τω μεταξύ, η πιο επικίνδυνη απειλή για όλους μας, και τα περισσότερα καπιταλιστικά γουρούνια αρνούνται να παραδεχτούν αυτό-είναι σαν τα έντομα να τρώνε το δέντρο από το οποίο ζουν και έτσι θα πεθάνουν κι αυτά και το δέντρο… Δεν ζούσαμε σε κοινόβια, αλλά ήμασταν ένα κοινόβιο-και ακόμα ενώ υπήρχαν εποχές που ήμασταν ένα πραγματικό κοινόβιο, είμαστε ακόμα ένα κοινόβιο. Χτες μιλούσα με τον Danny (σ.σ: Fichelscher) και την Renate, συζητήσαμε να μείνουμε σ’ ένα σπίτι και να ζήσουμε πάλι μαζί-θα δούμε..
Σου αρέσουν οι άλλες Γερμανικές μπάντες της εποχής όπως οι Can, NEU!, Faust, Popol Vuh, Kraan και άλλοι;
Εκτιμούμε τους συναδέλφους μας εκείνης της εποχής, αλλά δεν δουλεύαμε με όλους στα ίδια χωράφια. Ο Danny έπαιζε με τον Florian (σ.σ: Fricke, τεράστια μορφή) στους Popol Vuh, έτσι φυσικά γνωρίζαμε τον Florian και συναντιόμασταν συχνά -τελικά εμείς ήμασταν και αυτοί που τον θάψαμε όταν πέθανε-περιοδεύσαμε με κάποιες απ’ αυτές τις μπάντες, αλλά ποτέ δεν ήμασταν μόνο μια μπάντα, ήμασταν πολλά περισσότερα από απλά μουσικοί.
Δυστυχώς, αρκετοί σπουδαίοι Γερμανοί rock μουσικοί έχουν πεθάνει. Γνώριζες τους Klaus Dinger (Neu!), Florian Fricke (Popol Vuh) και Michael Karoli (Can);
Ναι, φυσικά και τους γνώριζα. Θυμάμαι ένα festival στη Γερμανία, όταν το ασθενοφόρο ήρθε στο ξενοδοχείο μας, και ήταν για τον Michael, που ήταν βαριά άρρωστος αλλά επέμενε -ενάντια στους γιατρούς του- να παίξει στη συναυλία. Θα ήταν η τελευταία του συναυλία..
Το απολαμβάνεις τώρα που ο Daniel Fichelscher συμμετέχει πάλι στην μπάντα;
Ω,ναι! Πραγματικά μ’αρέσει που είναι πάλι μαζί μας στη σκηνή.Και επίσης έχουμε ήση παίξει στο Μόναχο και στο Sweden Rock αυτή τη χρονιά. Ακόμα έχουμε τον Dieter Servas -τον drummer στο “Phallus Dei” πίσω στη μπάντα.
Για ποια ταινία θα ήθελες να συνθέσεις το soundtrack της και δεν συνέβη; Ίσως για το “Natural Born Killers” του Oliver Stone;
Υπάρχουν πολλές ταινίες που θα ήθελα να συνθέσω τη μουσική τους, αλλά έχουμε ήδη πουλήσει κάποια μουσική μας για μια Αγγλική παραγωγή με την Keira Knightley (σ.σ: Βγάλαμε και αποκλειστικό!)
Είναι πιθανό να σε δούμε ξανά στην Ελλάδα; Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σου.
Όταν παίξαμε στην Αθήνα, μείναμε τόσο έκπληκτοι, που τόσο πολλοί άνθρωποι ήρθαν στη συναυλία μας, παρ’ότι δεν είχαμε ξανάρθει στην Ελλάδα προηγουμένως. Την επομένη της συναυλίας, περπατήσαμε στην Αθήνα και είδαμε τα σημαντικά μέρη και ήταν εκπληκτικό πόσο πολλοί οπαδοί μας μιλούσαν, μας ζητούσαν αυτόγραφα και προφανώς μας αναγνώρισαν. Ήμασταν έκπληκτοι από το πόσοι άνθρωποι είχαν βγει στο δρόμο και διαδήλωναν και μ’ αυτό τον τρόπο νομίζω ότι η Ελλάδα είναι πιο ενεργή από την υπόλοιπη Ευρώπη. Τη νύχτα μετά τη συναυλία πήγαμε σε μαγαζιά της πόλης που πηγαίνουν οι νέοι, εκεί όπου το παιδί πυροβολήθηκε (σ.σ: εννοεί τα Εξάρχεια) και μιλήσαμε με ανθρώπους εκεί. Αγαπάμε τους Έλληνες οπαδούς μας και τους συναγωνιστές που θέλουν να επιστρέψουμε και να παίξουμε ξανά-υπάρχει μια πρόταση να παίξουμε στην Θεσσαλονίκη, την οποία και μελετάμε. Εύχομαι και γω να σε συναντήσω, εύχομαι τα καλύτερα από το μουσικό κοινόβιο των Amon Duul II, ας μοιραστούμε τις κοινές μας επιθυμίες για ένα καλύτερο κόσμο, ακόμα και όταν είναι πολύ δύσκολο αυτή την εποχή, αλλά ζούμε σ’ ένα κόσμο του να είσαι πιο «πλούσιος, άπληστος, άμυαλος», όπου οι άνθρωποι δεν είναι πολιτισμένοι, αλλά βιομηχανοποιημένοι. Ας παλέψουμε, έτσι ώστε να μην καταστρέψουν τον κόσμο εντελώς. Τις καλύτερες ευχές και γεια σας!
Ένα μεγάλο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον κύριο John Weinzierl.
Τσεκάρετε το www.amonduul.de