HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Νοέμβριος 2011. Είχαμε την τύχη να μιλήσουμε με ένα σπουδαίο κιθαρίστα: τον Henry McCullough. Ήταν μέλος της μπάντας του Paul McCartney, Wings, ηχογράφησε στο “With a Little Help from My Friends” album του Joe Cocker και έπαιξε μαζί του στο Woodstock, ηχογράφησε την rock opera “Jesus Christ Superstar” του Andrew Lloyd Webber, έπαιξε με τους Spooky Tooth, Roy Harper, Donovan, Marianne Faithfull και ο κιθαρίστας των Beatles, George Harrison τον υπέγραψε στην εταιρία του. Έπίσης, η φράση του “I don’t know, I was really drunk at the time” ακούγονται στο τέλος του τραγουδιού “Time” από το “Dark Side of The Moon” album των Pink Floyd. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:
Είστε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα και την ανταπόκριση που λάβατε από τους οπαδούς και τον Τύπο για το τελευταίο σας album “Poor Man’s Moon”;
Δούλεψα τελείως διαφορετικά για αυτό το άλμπουμ, δεν είχα γράψει τίποτα νωρίτερα. Γνώρισα τον drummer μου πριν από πολλά χρόνια, όταν έπαιζε drums σε μια ιρλανδική μπάντα που ονομάζεται Horse Letters. Είχαμε την ευκαιρία να συν-γράψουμε τα τραγούδια, ταξίδεψα πολύ μέχρι να τελειώσω τα τραγούδια και αυτό λειτούργησε πολύ καλά. Έτσι, πραγματικά απόλαυσα την δημιουργία αυτού του album.
Ποια είναι τα τρέχοντα projects με τα οποιά ασχολείστε αυτή τη στιγμή; Κάνετε καθόλου ηχογραφήσεις αυτή την περίοδο;
Πιθανότατα, το Νοέμβριο του τρέχοντος έτους θα πάω στην Πολωνία, δεν έχω πάει στην Πολωνία εδώ και 3 χρόνια. Θα πάω με τον drummer μου στην Πολωνία, που έχει ο αδελφός του έχει ένα στούντιο εκεί. Πριν από 10 χρόνια κάναμε εκεί κάποιες ηχογραφήσεις, αλλά δεν έχω κάτι έτοιμο για να μπούμε στο studio. Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε ένα ακουστικό CD, να κάνουμε την παραγωγή του τον Μάρτιο 2012. Θα μπορούσα να το κάνω από αρχεία παλιών ηχογραφήσεων, αλλά το να κάνεις ένα CD είναι πολύ ακριβό. Θα πρέπει να πληρώσεις τους μουσικούς, το χρόνο στο studio. Μπορεί να κοστίσει από 12 μέχρι 20, 30 χιλιάδες λίρες. Δεν είναι όπως στα ‘60s, όταν μπαίναμε στο studio χωρίς τραγούδια και άρχιζαμε να παίζουμε, τώρα θα πρέπει να είσαι καλά προετοιμασμένος. Ηχογραφείς πρώτα τα τύμπανα, στη συνέχεια, το μπάσο, τις κιθάρες και τα φωνητικά. Πρέπει να έχεις τουλάχιστον 6-7 τραγούδια έτοιμα πριν μπεις στο studio. Διαφορετικά, θα πρέπει να ξοδέψεις πολλά χρήματα.
Πιστεύετε ότι το album του Joe Cocker “With a Little Help from My Friends” ήταν μια από τις καλύτερες ηχογραφήσεις που κάνατε στην καριέρα σας; Σε αυτό το album μοιραστήκατε τα κιθαριστικά μέρη με τον Jimmy Page.
Ναι. Ναι, μόλις άρχισα να παίζω με τον Joe Cocker και στην Grease Band (σ.σ: η μπάντα που τον συνόδευε). Ο Joe είχε ήδη τελειώσει το μισό album. Όταν μπήκα στην Grease Band, δεν ήταν σαν να έμπαινα σε ένα ακόμα συγκρότημα. Ήταν η πρώτη φορά που πραγματικά ηχογράφησα σε ένα studio. Ήταν υπέροχο να συμμετέχεις μαζί με όλους αυτούς τους ανθρώπους. Μπήκα αργά το συγκρότημα και ο Jimmy Page είχε ήδη τελειώσει τα μέρη του. Ο Joe και ο Jimmy είχαν ήδη ηχογραφήσει το τραγούδι “With a Little Help from My Friends”. Ήταν πολύ ενδιαφέρον να είσαι μέρος αυτού του album.
Έχετε ξεκάθαρες αναμνήσεις από το Woodstock; Είχατε συνειδητοποίησε τότε ότι αυτό το festival, θα ήταν το σημαντικότερο στην ιστορία της μουσικής;
Όχι, κανείς δεν το ήξερε αυτό. Ήταν μία εβδομάδα πριν παίξουμε εκεί, όταν έλαβε τη προσοχή του κοινού, διεθνώς. Ήταν κάτι ιδιαίτερο. Έγινε σε έναν χωράφι, δεν ήταν σε ένα γήπεδο και φυσικά λόγω του line-up. Ήταν ένα φανταστικό line-up: ο Jimi Hendrix και όλοι αυτοί οι σπουδαίοι καλλιτέχνες. Ήταν κάτι το μοναδικό για μένα. Δεν περάμε πολύς χρόνο με τους ανθρώπους εκεί. Ήμασταν στα παρασκήνια. Πήγαμε εκεί με ελικόπτερο και γυρίσαμε πίσω πάλι με ελικόπτερο. Το συγκρότημα είχε μια υπέροχη εξυπηρέτηση. Ήταν πολύ ξεχωριστό για εμάς να παίζουμε μπροστά σε τόσους πολλούς ανθρώπους. Ήταν υπέροχο να είσαι μέρος αυτής της γενιάς. Το αντιλαμβάνεσαι αυτό όταν μεγαλώσεις λίγο. Είχα το προνόμιο να παίξω στο Woodstock. Ήμασταν εκεί για μια αμερικανική περιοδεία.Το Woodstock ήταν μια από τις στάσεις ενός δρομολογίου. Την επομένη, νομίζω ότι παίξαμε στο Μαϊάμι. Έχω τη μεγάλη τιμή να είμαι ο μοναδικός Ιρλανδός που έπαιξε στο Woodstock.
Νιώθατε άνετα κατά τις ηχογραφήσεις του “Jesus Christ Superstar” με όλους αυτούς τους μουσικούς κλασικής μουσικής; Αυτό το album ήταν τόσο μπροστά από την εποχή του …
Ναι, ήταν. Ήμουν νευρικός, ήμουν εκεί με την Grease Band: Με τον Bruce Rowland στα τύμπανα, τον Allan Spenner στο μπάσο, τον Neil Hubbard στην κιθάρα και εμένα. Συνεργαστήκαμε με τον Tim Rice και τον Andrew Lloyd Webber και αφού τελειώσαμε, έφεραν τους άλλους ανθρώπους. Έτσι, δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε κάποια από αυτά τα άτομα, πήγαν εκεί μετά τις ηχογραφήσεις μας. Και οι τραγουδιστές επίσης. Έτσι, τότε το συγκρότημα δεν είχε συνειδητοποιήσει τι πρόκειται να συνέβαινε. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που συμμετείχαν εκεί και είναι σπουδαίο να πιστεύω ότι είχα ένα πολύ μικρό ποσοστό συνεισφοράς σ’ αυτό.
Ξέρετε ότι ο Roger Waters μισεί τη μουσική του Andrew Lloyd Webber περισσότερο από ότι μισούσε στο παρελθόν τον Gilmour; Έχει γράψει επίσης ένα τραγούδι για το μίσος του για αυτό (“It’s a Miracle” από το “Amused to Death” album)!
Αλήθεια;! ;!
Πιστεύετε ότι ο Chas Chandler (μπασίστας των Animals, manager του Jimi Hendrix) ήταν καταλύτης για την μετέπειτα καριέρα σας;
Όχι, ούτε στο ελάχιστο. Είχαμε μια πολύ καλή μπάντα, τότε τους The People. Κάναμε συναυλίες στο Λονδίνο το ‘66 –‘67 και με τον Chas Chandler, υπογράψαμε ένα συμβόλαιο που έλεγε πώς να ντυνόμαστε, πώς να μακραίνουμε τα μαλλιά μας, τι ζώνη θα έπρεπε να έχουμε στην κιθάρα μας… Έτσι, δεν ήταν αυτό για μένα ούτε για κανέναν άλλο στη μπάντα. Ο Chas Chandler ήταν ο manager για την μπάντα μου μετά τους The People, τους Eire Apparent. Ήμασταν από την Ιρλανδία. Ήθελε να αλλάξει τα πουκάμισα μας, τα μαλλιά μας, ήθελε να ξυριζόμαστε παντού στο σώμα. Δεν ήθελα να μου λένε τι να κάνω, ήμουν αρκετά επαναστάτης. Δεν είχαμε ποτέ χρήματα, έπρεπε να κάνουμε 4-5 συναυλίες για να έχουμε αρκετά χρήματα για να πάμε και να αγοράσουμε κάτι. Έτσι, ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση με τη μελλοντική καριέρα μου μετά τους Eire Apparent. Ήταν ένας από αυτούς, που μαζί με πολλούς άλλους, οδήγησε rock ‘n’ roll στο βούρκο. Μακάρι να μην είχα συναντήσει ποτέ τον Chas Chandler.
Ωωω!! Μα ήταν αυτός που έκανε τον Jimi Hendrix star…
Ο Jimi Hendrix ήταν star προτού συναντήσει τον Chas Chandler. Στα σίγουρα. Αυτός το μόνο που έκανε ήταν να τον φέρει στην Αγγλία από την Αμερική. Δεν του έλεγε τι να παίξει, δεν έγραψε αυτός αυτά τα σπουδαία riffs.
Περιμένατε ποτέ τα λίγα λόγια που είπατε στον Roger Waters ότι θα γίνονταν αναπόσπαστο κομμάτι του κλασικού “Dark Side of the Moon” των Pink Floyd;
Ναι, το ξέρω (γέλια). Ήμουν με τους Wings στα Abbey Road studios του Λονδίνου. Ήμασταν στο Studio One και οι Pink Floyd ήταν στο StudioTwo και έκαναν το “Dark Side of the Moon”. Συναντηθήκαμε στο διάδρομο. Ο Roger πήγε νωρίτερα στον Paul και την Linda και ήρθε μετά σε μένα. Είχε έξι κάρτες με ερωτήσεις και έπρεπε να τις απαντήσω αμέσως. Άνοιξε τα δύο πρώτα φύλλα και το τρίτο είχε κάτι σαν «Πότε ήταν η τελευταία φορά που τσακώθηκες;» και απάντησα “I don’t know, I was really drunk at the time”. Ξέρω ανθρώπους στην Ιρλανδία που με ρωτάνε «Έι, Henry διάβασα ότι είπες κάτι τέτοιο: “I don’t know, I was really drunk at the time” στο DSOTM είναι αλήθεια;». Εγώ τους απαντώ, «Ναι, εγώ ήμουν».
Θυμάστε κάτι άγνωστο/απροσδόκητο /αστείο/ trivia από τις ηχογραφήσεις για το “The Last Puff” των Spooky Tooth;
Ήμουν με την Grease Band και πήγα με τον Allan Spenner να ηχογραφήσουμε το “The Last Puff” με τους Spooky Tooth. Πρόσθεσα κάποιες κιθάρες σε αυτό μαζί με τον Luke Grosvenor, κιθαρίστα των Spooky Tooth. Ήταν για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Μακάρι να είχα κάνει περισσότερα με τους Spooky Tooth.
Τι είχατε στο μυαλό σας και ποια ήταν η κύρια επιρροή σας, όταν γράψατε το τρομερό solo του “My Love” (σ.σ.: τραγούδι των Wings που πήγε στο Νο1 στα singles charts στις ΗΠΑ);
Ήμουν στο στούντιο. Ο Paul συνήθως έγραφε τα πάντα και ήθελε ένα solo. Δεν ήθελα να μου λέει το management ή κάποιος άλλος τι να παίξω. Ξέρω τι να παίξω, είμαι κιθαρίστας. Είχα πολύ λίγο χρόνο για να σκεφτώ ένα solo για να το παίξει, έτσι έπαιξα αυτό που μου ήρθε πρώτο στο μυαλό. Δεν μου αρέσει τα solos να είναι διαφορετικά από το υπόλοιπο μέρος του τραγουδιού, είναι όλα ένα. Ήμουν μόνος στο στούντιο μαζί με έναν άλλο, δεν υπήρχε κάποιος από το management εκεί, κάποιος που να μου πει τι να παίξω, και έπαιξα αυτό. Έμεινα στη μπάντα για 18 μήνες. Όταν έφυγα από το συγκρότημα, ο Denny Seiwell (τύμπανα) έφυγε επίσης. Αλλά παραμείναμε φίλοι μετά από αυτό. Ξέρεις, στη ζωή σου, κάποια πράγματα δουλεύουν καλά για σένα, και μερικά δεν δουλεύουν.
Δηλαδή, δεν είχατε πολύ καλές σχέσεις με τον Paul.
Είχα καλές σχέσεις με τον Paul, την Linda και τον Denny Laine. Ο καθένας μας είχε. Πιστεύω ότι ο Paul είναι φανταστικός. Είδα μια συναυλία του Paul πέρυσι στο Δουβλίνο και έπαιξε πολλά τραγούδια των Beatles. Μετά την συναυλία, πήγα στα παρασκήνια και συναντηθήκαμε. Δεν είχαμε συναντηθεί εδώ και 35 χρόνια. Είχαμε ακόμα μεγάλο σεβασμό ο ένας για την δουλειά και την τέχνη του άλλου. Είχαμε μεγάλο σεβασμό για αυτό που κάναμε μαζί πριν από πολλά χρόνια. Κάναμε πολύ σκληρή δουλειά τότε. Ήταν η πρώτη μπάντα του Paul μετά τους Beatles και υπήρχε μεγάλη πίεση. Ο Paul είχε ήδη πολλά χρήματα από τα δικαιώματα των τραγουδιών ως συνθέτης. Δεν ήταν σαν να ήμασταν σε ένα άλλο συγκρότημα, είχαμε ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη μπάντα και κάναμε πολλή δουλειά. Δεν ήταν λάθος του Paul, ήταν λάθος του management. Όλοι έχουμε πράγματα για τα οποία μετανιώνουμε για το παρελθόν. Έγινε αυτό που έπρεπε να γίνει. Δύο μέλη. Δύο από τότε πέντε, τότε, έφυγαν από τον Paul McCartney. Δεν βγάλαμε πολλά χρήματα, αυτός έβγαλε πολλά χρήματα. Όταν η “Wings Over Europe” περιοδεία έκανε μεγάλη επτυχία, ο Paul έβγαλε πολλά χρήματα, αλλά ο Denny Seiwell και εγώ ακόμα ήμασταν με μισθό. Εμείς αξίζαμε περισσότερα, αλλά αυτό δεν συνέβη. Ήμασταν όλοι πολύ έμπειροι παίκτες και γνωρίζαμε τι έπρεπε να κάνουμε. Μπορώ όμως να πω ότι ο Paul McCartney είναι τώρα πολύ πιο χαρούμενος απ’ ότι ήταν στο παρελθόν. Μετά από τον θάνατο της Linda, ο ίδιος δεν σταμάτησε και συνέχισε να δημιουργεί μουσική και δεν υπάρχουν πολλοί άνδρες που μπορούν να το κάνουν αυτό.
Τι θυμάστε περισσότερο από την περιοδεία των Eire Apparent με τους Hendrix, Pink Floyd και The Move;
Αυτό έγινε πριν πολύ καιρό. Νομίζω ότι ήταν φανταστικά. Σε ένα show που πήγαινες έβλεπες τους Jimi Hendrix, Pink Floyd, The Move, Graham Bond. Όλοι ήταν στο λεωφορείο. Πήγαινες στο λεωφορείο και είχες τον Jimi Hendrix και όλους αυτούς τους ανθρώπους. Πολύ, πολύ συναρπαστικές στιγμές.
Στο “One of Those Days In England” (1977) του Roy Harper, ο Paul McCartney και η τότε σύνθεση των Wings έκαναν ένα guest. Τους είδες καθόλου κατά τη διάρκεια αυτών των ηχογραφήσεων;
Όχι νομίζω ότι ηχογράφησαν σε άλλο studio, δεν θυμάμαι ακριβώς.
Πιστεύετε ότι η δεκαετία του ‘80, λόγω του τραυματισμού σας, ήταν μια χαμένη δεκαετία στην καριέρα σας;
Νομίζω ότι ήταν μια πολύ κακή περίοδος για μένα. Ήμουν πίσω στην Ιρλανδία τότε, δεν ήμουν καλά, είχα προσωπικά προβλήματα, έπινα πάρα πολύ και είχα ένα ατύχημα εξαιτίας αυτού. Οι τένοντες στο χέρι μου, κόπηκαν. Μου πήρε πολύ χρόνο για να ξαναπαίξω κιθάρα και ήταν ένα μεγάλο σοκ για μένα αυτό. Έμεινα στην Ιρλανδία μόνιμα. Δεν είχα ζήσει εκεί για πολλά χρόνια. Υπήρχε ο πόλεμος τότε εκεί… Πολλές βόμβες. Έπρεπε να κάνω μια εγχείρηση τότε, το νοσοκομείο ήταν εκεί, και έπρεπε να μείνω στην Ιρλανδία. Μου πήρε τρία χρόνια για να αρχίσω να παίζω κιθάρα και πάλι. Επέστρεψα το 1996 και το rock ‘n’ roll είχε αλλάξει αρκετά τότε.
Υπάρχει κάποιος που θα θέλατε να παίξετε μαζί του και δεν έχει συμβεί ακόμα;
Θα ήθελα να είχα παίξει με τον Django Reinhardt. Τεράστιος παίκτης. Θα μ’άρεσε να έπαιζα μαζί του. Μια φορά έπαιξα με τον Jimi Hendrix και τον Buddy Miles. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έγραψαν μεγάλη ιστορία και είχαν μεγάλη ενέργεια.
Παίξατε ποτέ με τον Rory Gallagher;
Ποτέ δεν έπαιξα με τον Rory. Όχι. Συναντηθήκαμε πολλά, πολλά χρόνια πριν. Ήταν ένα φαινόμενο. Ξέρεις, οι άνθρωποι από την Ιρλανδία που έπαιζαν μουσική έπρεπε να φύγουν. Δεν υπήρχαν στούντιο στην Ιρλανδία, δεν υπήρχε τίποτα για έναν μουσικό. Θα έπρεπε να πάει στο Λονδίνο, όλοι είχαν μετακομίσει στο Λονδίνο και πήγαιναν στην Ιρλανδία για να κάνουν συναυλίες. Πήγα στο Λονδίνο. Μπήκα σε πολλά συγκροτήματα: τους The People, Eire Apparent, The Grease Band, Wings, αλλά δεν έμεινα για μεγάλο χρονικό διάστημα σε καμμιά μπάντα.
Πιστεύετε ότι ο Chris Stainton (σ.σ: πληκτράς Joe Cocker, TheGrease Band, Spooky Tooth, Eric Clapton) είναι το πρόσωπο που είχατε την καλύτερη μουσική σχέση επί σκηνής;
Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η ερώτηση.. Ναι. Ο Chris ήταν ένας σπουδαίος παίκτης και κάναμε πολλές συναυλίες με την Grease Band. Στη συνέχεια έκανε πολλές ηχογραφήσεις. Νομίζω ότι παίζει ακόμα με τον Eric Clapton.
Ναι! Έχετε έρθει ποτέ στην Ελλάδα;
Όχι, όμως, είδα κάτι σήμερα στις ειδήσεις για την Ελλάδα.
Σήμερα; Αύριο θα είναι μια πιο επιθετική ημέρα (σ.σ: εκείνη την μέρα και την επόμενη υπήρχε 48ωρη απεργία).
Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Έρχεται επανάσταση.
Ίσως. Θα δούμε.
Ένα μεγάλο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Henry McCullough.
Τσεκάρετε το www.henrymccullough.com