HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μάιος 2011. Είχαμε τη μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με την Carol Kaye, μια από τις σπουδαιότερες μπασίστριες (για πολλούς η σπουδαιότερη!) όλων των εποχών. Έχει παίξει με όλους: Frank Sinatra, Frank Zappa (“Freak Out”), Elvis Presley, Simon & Garfunkel, με τον παραγωγό Phil Spector, τους Beach Boys, ακόμα και στο hit του Ritchie Valens, “La Bamba” και τη μουσική του «Χαβάη 5-0»!!!!! Έχει διδάξει και επηρεάσει μπασίστες όπως ο Sting, ο Mike Porcaro (Toto), ο Leland Sklar, o David Hughes και o John Paul Jones. Διαβάστε παρακάτω τα ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:
Πρώτον, είναι μεγάλη τιμή για μένα να επικοινωνώ μαζί σας! Ηχογραφείται καθόλου αυτή την εποχή στο στούντιο; Ποιος ήταν ο τελευταίος καλλιτέχνη/ μπάντα που ηχογραφήσατε μαζί του/της;
Περιστασιακές προσκλήσεις για ταινίες μόνο, κυρίως διδάσκω, δίνω συνεντεύξεις και λειτουργώ μια εκπαιδευτική επιχείρηση και παίζω περιστασιακά ως guest jazz κιθάρα με ορχήστρες.
Πόσο δύσκολο ήταν για ένα κορίτσι παίζει jazz στη δεκαετία του ‘50 και του ‘60; Μήπως αντιμετωπίσατε προβλήματα λόγω του φύλου σας;
Κανένα πρόβλημα. Υπήρχαν πολλές γυναίκες μουσικοί που παίζαν jazz, σε συνεργασία με τους άνδρες από το 1910. Όλα όσα έπρεπε να κάνεις ήταν να παίξεις πραγματικά ωραία jazz κιθάρα, είναι να μην έπαιρνες ναρκωτικά, να μην έπινες, να ήσουν επαγγελματίας, και απόλαυσα το να παίζω ωραία jazz με τους καλύτερους μουσικούς γύρω από το LA κατά τη διάρκεια της καινοτόμου δεκαετίας του 1950. Δεν θέλησα ποτέ να δουλεύω στο στούντιο, αλλά στο στούντιο πλήρωναν πολύ καλά (από το 1957 και μετά) και είχα τα παιδιά μου και μια μάνα να φροντίσω, έτσι ηχογραφούσα κιθάρα στο στούντιο. Τότε το 1963, μεταπήδησα στο μπάσο, όταν ο μπασίστας δεν εμφανίστηκε στην Capitol Records (ηχογραφούσαμε ταινίες, συναυλίες και τηλεοπτικές εκπομπές, κλπ.) – και από 1964 ήμουν # 1 σε προτάσεις στο μπάσο. Κυρίως μουσικοί της jazz ήταν εκατοντάδες τότε και είχαμε πολύ σεβασμό μεταξύ μας και μεγάλη αμοιβή.
Περιμένατε ποτέ όταν ηχογραφούσατε το “La Bamba” το ’58 με τον Ritchie Valens ότι θα διαρκέσει για περισσότερο από 50 χρόνια μετά την ηχογράφηση του;
Ως στούντιο μουσικός, ποτέ δεν τα σκέφτεσαι όλα αυτά… δεν είσαι στο “star” πράγμα καθόλου, ήταν μια καλή επιχείρηση, και εν τούτοις οι jazz μουσικοί έπρεπε να κάτσουν κάτω για να εφεύρουν καλές και απλές γραμμές για rock-pop- funk-κλπ. Ήσουν εκεί μόνο για να φέρεις τα προς το ζην για τα παιδιά σου και δεν μπορούσαμε να περιοδεύουμε, και η jazz ήταν ουσιαστικά νεκρή κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Στη δουλειά στο στούντιο, η δημιουργική προσπάθεια όλων των ενδιαφερομένων (όλα τα στυλ της μουσικής) ήταν η διασκέδαση αυτού του πράγματος για αρκετά χρόνια, μέχρι που έγινε πραγματικά βαρετό.
Κάνατε πολλές ηχογραφήσεις με τον Phil Spector (θρυλικός παραγωγός, εφευρέτης του “wall of sound”, παραγωγός στο “Let It Be” των Beatles). Μπορείτε να μας πείτε ποια ήταν η αιτία που έγινε ένας τόσο θρυλικός παραγωγός;
Ήταν ένα ταλαντούχο φρέσκο πρόσωπο που είχε διάφορους τρόπους ηχογράφησης… Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε ακουστικά, ο πρώτος που έβαζε τα κομμάτια να ακούγονται στερεοφωνικά και χρησιμοποιούσε το echo με τον τρόπο που μόνο αυτός έκανε κλπ. Ήταν ένας jazz wannabe κιθαρίστας τόσο χρησιμοποιούσε κυρίως jazz μουσικούς για να εφεύρει τις δικές του μελωδίες.
Είστε σοκαρισμένη που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη φυλακή;
Είμαι ως επί το πλείστον πολύ λυπημένη για την τραγωδία που δεν θα έπρεπε ποτέ να έχει συμβεί. Ο Phil Spector, όπως και άλλοι διάσημοι άνθρωποι, έζησε μια ζωή σε απομόνωση, δεδομένου ότι τόσοι πολλοί τον κυνηγούσαν «για να γίνουν αστέρια». Είμαι σίγουρη ότι είχε μια ανώμαλη ζωή, και είχε πάρα πολλά προβλήματα με ναρκωτικά/προβλήματα με το ποτό (όπως και κατά πάσα πιθανότητα με χάπια), όλα αυτά δεν είναι ωραία. Δεν είχε κάτι σαν μια «φυσιολογική» ζωή, και είναι τρομερό αυτό που συνέβη, ένα άτομο πέθανε. Ήταν όμως καλός προς τα παιδιά μου όταν θα τα έφερνα στις ηχογραφήσεις κατά καιρούς, αλλά εκτός από αυτό, δεν με νοιάζει πολύ να μιλήσω μαζί του , είναι όλα μια τρομερή τραγωδία.
Ήταν μια εύκολη διαδικασία οι ηχογραφήσεις με τον Frank Zappa για το “Freak Out”; Ήταν ο Frank ένας εφιάλτης για ένα session μουσικό;
Ο Frank ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος, είχε πολύ σεβασμό στους studio μουσικούς και καλός για να εργαστείς μαζί του… αν και δεν είμαι rock μουσικός, για μένα αυτές οι ηχογραφήσεις ήταν απλώς άλλος ένας γύρος για να εφεύρεις για πράγματα για rock ηχογραφήσεις… Όλοι σεβόμασταν τον Frank, μιας και έμοιαζε να έχει το κουμάντο στα πάντα.
Υποθέτω ότι μια από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές της καριέρας σας ήταν η ηχογράφηση του “Somethin’ Stupid” με τον Frank και τη Nancy Sinatra. Ήταν ο Frank Sinatra ένα φιλικό πρόσωπο;
Έκανα μερικές πολύ ωραίες ηχογραφήσεις με τον Frank Sinatra, μου άρεσε που ήταν πολυάσχολος, ήταν καλό να εργαστείς για λογαριασμό του και απαιτητικός για το καλύτερό σου εαυτό. Αυτός ήταν ο καλύτερος για τον οποίο να δουλεύει ένας studio μουσικός. Ο κ. Sinatra ήταν o καλύτερoς, η κόρη του, Nancy, ήταν πολύ προσγειωμένη και ήταν ωραίο να βρίσκεται γύρω σου.
Με ποιο μουσικό νιώθατε πιο πολύ ως «αδερφή ψυχή». Ίσως με τον Al Casey;
Δεν ξέρω τι εννοείς. O καθένας μας ήταν εντελώς ανεξάρτητoς μεταξύ μας και όλοι ήθελαν να συνεργαστούν μεταξύ τους, ήταν ένα ομαδικό πνεύμα, σαν οικογένειες που εργάζονται από κοινού σε αυτή και στην άλλη ημερομηνία ηχογράφησης. Υπήρχαν πάνω από 350 σταθεροί επαγγελματίες μουσικοί στο Χόλιγουντ…. ήταν μια επιχείρηση που δεν οργανωνόταν καθόλου σε μπάντες -όλοι ήταν ανεξάρτητοι μεταξύ τους. Είχα πολλούς που μου άρεσε να συνεργαστώ μαζί τους, ως επί το πλείστον καλοί drummers όπως οι Earl Palmer, Paul Humphrey, John Guerin, όλοι οι jazz drummers, καθώς και πιανίστες, και άλλα κιθαρίστες και οι μπασίστες που παίζαν κοντραμπάσο (είχα διδάξει πολλούς από τους μπασίστες που έπαιζαν κοντραμπάσο να παίξουν ηλεκτρικό μπάσο, με τον John Clayton να είναι ένας από τους αγαπημένους πρώην μαθητές μου).
Υπάρχει κάποιος που θέλετε ή θέλατε στο παρελθόν να παίξετε μαζί του και δεν έχει συμβεί ακόμη; Ίσως με τον Tom Waits;
Όντας μουσικός της jazz, θέλω μόνο να ακούω jazz και κλασική μουσική και παίζω και διδάσκω μόνο jazz μουσική αυτές τις μέρες.. Ο καλλιτέχνης που ήθελα να συνεργαστώ με (και μου ζητήθηκε να το κάνουμε αυτό) ήταν με το μεγάλο George Shearing, αλλά δεν ήθελα να αφήσω τα παιδιά μου και πάλι και να βγω σε περιοδεία, και έτσι έχασα τη θέση μου στο studio το 1962.
Ποιο ήταν το τελευταίο σπουδαίο album που ακούσατε; Γνωρίζετε τη μουσική των Radiohead;
Βλ. παραπάνω, συγνώμη δεν ακούω rock ‘n’ roll.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας μπάσο; Το έχετε ακόμα στην κατοχή σας;
Οι studio μουσικοί είχαν μόνο ένα όργανο που χρησιμοποιούσαν και ένα εφεδρικό. Έχω χρησιμοποιήσει πολλά μπάσα όλα αυτά τα χρόνια, και σήμερα τα δύο δικά μου SWR700 Ibanez μπάσα, και μια τροποποιημένη χειροποίητη Ibanez ηλεκτρική κιθάρα την οποία εξακολουθώ να χρησιμοποιώ όλα με flatwound Thomastik-Infeld χορδές.
Έχετε πάει ποτέ στην Ελλάδα; Στείλτε ένα μήνυμα στους Έλληνες ακροατές.
Λυπάμαι, μακάρι να μπορούσα να ταξιδέψω στην Ελλάδα για τη μεγάλη ιστορία και τους ζεστούς ανθρώπους ..Είχα διδάξει ένα πολύ ταλαντούχο μπασίστα από την Ελλάδα, αυτός είναι ένας από τους καλύτερους μουσικούς που έχω δει και έμαθε τα jazz be bop πρότυπα γρήγορα, ήμουν τόσο εντυπωσιασμένη (σ.σ: δεν ανέφερε όνομα, θα μάθω όμως..). Ξέρω ότι η μουσική είναι ένα ζωτικής σημασίας κομμάτι της ζωής σας εκεί και θα τη θαυμάζω. Δυστυχώς, η μουσική μας εδώ δεν είναι καλή τώρα πια, εκτός από αυτή που παίζεται σε ιδιωτικές συναυλίες ….Σίγουρα να σέβεστε και να απολαμβάνετε την υπέροχη μουσική που είναι η κληρονομιά σας .. Επίσης, μου αρέσει το φαγητό σας!
Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στην κυρία Carol Kaye.
Tσεκάρετε το http://www.carolkaye.com